مقالات همایش ها | پایان نامه ها | پژوهش-ترجمه | آزمون ها
اجسام خارجی ناحیه دهان، منبع مستعد عفونت و درد

اجسام خارجی ناحیه دهان، منبع مستعد عفونت و درد

Sidhi Passi - Neeraj Sharma
ترجمه: دکتر یونس  سبزواری

منابع:
Case Reports in Dentistry
سلامتیران

اجسام خارجي ممکن است بر اثر آسيب‌هاي ناشي از تروما يا به صورت اياتروژنيک در داخل دهان کاشته شوند. از جمله شايع‌ترين اجسام خارجي اياتروژنيک مي‌توان مواد ترميمي مثل آمالگام، مواد ابتوراسيون، قطعات شکسته‌شده ابزارها، سوزن‌ها و نظاير آن‌ها را نام برد. کشف جسم خارجي در دندان‌ها يک موقعيت ويژه است که اغلب به صورت تصادفي تشخيص داده مي‌شود...

براي رسيدن به جمع‌بندي در مورد ماهيت، اندازه و مکان يک جسم خارجي و تعيين دشواري‌ خارج کردن آن، لازم است که شرح حال مفصلي گرفته و معاينه باليني و راديوگرافيک کاملي انجام شود. بروز اين مشکل در کودکان شايع‌تر است زيرا مي‌دانيم که کودکان غالبا عادت دارند که اشيا را به داخل دهان خود ببرند. اجسام خارجي گاهي وارد کانال ريشه دندان‌ها مي‌شوند؛ کودکان ممکن است به علت ترس بروز چنين مشکلي را از والدين خود پنهان کنند. اين اجسام خارجي مي‌توانند به عنوان منبع بالقوه عفونت عمل کنند و بعدها باعث بروز درد در ناحيه بشوند. اين مقاله به معرفي چند مورد جسم خارجي نامعمول در دهان (شامل نوک يک قطب‌نماي فلزي، يک سوزن منگنه، يک نوار مسي، و يک سوزن خياطي شکسته و فرورفته در لثه) و درمان آن‌ها مي‌پردازد.

مقدمه
آسيب‌هاي ايجادشده توسط خود افراد ناشايع نيستند و شدتي متغير را از يک ناخن جويدن ساده تا موارد شديدتر مثله‌کردن دربر مي‌گيرند. گاهي تروماي دهان تنها تظاهر چنين رفتارهايي محسوب مي‌شود. تظاهرات باليني تيپيک رفتارهاي آسيب‌رساننده توسط خود فرد مربوط به حفره دهان، در منابع پزشکي به خوبي مشخص شده‌اند اما تشخيص آن‌ها براي پزشکان غالبا دشوار است و حتي در صورت تشخيص، طريقه ايجاد و نحوه درمان آن‌ها دقيقا مشخص نيست. اجسام خارجي ممکن است خورده شده، توسط خود فرد وارد بدن گرديده يا به علت آسيب اياتروژنيک يا ناشي از تروما در بافت‌ها فرو رفته باشند. اکثر اجسام خارجي باعث ايجاد آبسه، سپتي‌سمي يا خونريزي شديد مي‌شوند و گاهي ممکن است آمبوليزاسيون دوردست ايجاد کنند. اجسام خارجي و واکنش بافتي نسبت به آن‌ها در حفره دهان به صورت شايعي ديده مي‌شود. شايع‌ترين ضايعات اياتروژنيک از اين دست عبارتند از: فرو رفتن مواد و وسايل اندودونتيک در ناحيه آپيکال، فرو رفتن آمالگام در مخاط و ايجاد خالکوبي‌هاي گرافيتي، ميواسفرولوز، گرانولوم‌هاي روغني، يا فرورفتگي مواد يا وسايل دنداني ناشي از تروما. آسيب به بافت‌هاي نرم و سخت ممکن است در نتيجه عادت کودکان به فرو بردن اجسام خارجي در دهان ايجاد شود. اجسام خارجي مي‌توانند يک منبع مهم ايجاد درد و عفونت باشند. احتمال ورود اين اجسام به دندان در مواقعي که حفره پالپ باز است (به علت آسيب ناشي از تروما يا پوسيدگي وسيع دندان)، بيشتر خواهد بود. خارج کردن جسم خارجي از دندان يکي از مسائل چالش‌برانگيز در حيطه دندان‌پزشکي کودکان است. خارج کردن اين اجسام در صورتي که درون حفره پالپ قرار داشته باشند، آسان است ولي در مواردي که به قسمت آپيکال رانده شده باشند، خارج کردن آن‌ها ممکن است دشوار باشد. در اين موارد گاهي به انجام جراحي‌هاي آپيکال نياز خواهد بود. در اين مقاله 4 مورد جالب از اجسام خارجي نامعمول در حفره دهان معرفي مي‌شوند.

گزارش مورد اول
يک پسر 8 ساله با شکايت اصلي تورم و درد ناحيه خلفي راست فک پايين از 4-3 روز قبل به درمانگاه دندان‌پزشکي کودکان آورده شد. معاينه دهان شکسته شدن يک پرکردگي قبلي، لق‌شدگي درجه 1 دندان، تندرنس در دق، و ايجاد آبسه مرتبط با دندان 85 را نشان داد. راديوگرافي پري‌آپيکال داخل دهان درخواست شد که وجود يک ماده تيز حاجب اشعه (راديواپاک) را در ارتباط با سطح بيروني ريشه مزيال نشان داد (شکل 1).

دندان درگير کشيده شد و جسم خارجي که معلوم شد نوک تيز يک قطب‌نماي فلزي بوده (شکل 2) خارج گرديد. پس از پرسش‌هاي بيشتر، والدين اذعان کردند که کودک براي خارج کردن غذاهاي گيرکرده در ناحيه شکسته‌شدة پرکردگي قبلي خود، مکررا از عقربه فلزي يک قطب‌نما استفاده مي‌کرده است.

گزارش مورد دوم
پسري 11 ساله با شکايت اصلي تورم و درد ناحيه قدامي ماگزيلا به بخش دندان‌پزشکي کودکان آورده شد. بيمار يک سال قبل دچار يک تروماي دنداني شده بود. معاينه دهان شکستگي دندان 11 را همراه با ايجاد يک مدخل درزمانند به حفره پالپ همين دندان نشان مي‌داد. نماهاي باليني زير در دندان ديده مي‌شد: تورم در وستيبول لبيال، لق‌شدگي درجه 1 و تندرنس در دق. راديوگرافي پري‌آپيکال داخل دهان از ناحيه درگير درخواست شد. اين راديوگرافي وجود يک سوزن منگنه را در حفره پالپ دندان 11 نشان داد (شکل 3). در شرح حال مشخص شد که کودک عادت به بازي با دستگاه منگنه دارد و سوزن از اين طريق وارد دندان وي شده است. خود کودک تلاش کرده بود تا سوزن را خارج کند ولي نتوانسته بود؛ لذا از ترس سرزنش يا تنبيه اين حادثه را از والدين خود مخفي کرده بود. دوز بوستر واکسن کزاز در اولين ويزيت به کودک تزريق شد. زمان‌بندي تظاهرات بيمار پزشکان را قادر ساخت که با ايجاد يک حفره دسترسي متعارف و سپس شستشوي حفره پالپ به منظور خروج دبري‌هاي موجود، مشکل را حل و سوزن منگنه را از دندان خارج کنند (شکل 4). پس از اقدامات اندودونتيک روتين، پانسمان هيدروکسيد کلسيم قابل برداشت در محل تعبيه گرديد. پس از برطرف شدن علايم بيمار، اين محل بسته شد.

گزارش مورد سوم
يک مرد 28 ساله با شکايت درد مبهم در ناحيه خلفي راست فک فوقاني به بخش راديولوژي و طب دهان مراجعه کرد. بيمار يک تعميرکار دستگاه‌هاي تهويه مطبوع بود و بروز يک سانحه را مربوط به 2 ماه قبل ذکر مي‌کرد که طي آن يک دستگاه تهويه در حين تعمير ناگهان منفجر شده و باعث ايجاد صدمات شديد در صورت وي گرديده بود. يکي از قطعه‌هاي دستگاه نيز در حفره دهاني بيمار فرو رفته بود. در معاينه يک تورم فيبروي قابل لمس در ناحيه وستيبولي پره‌مولارهاي راست فک بالا وجود داشت. راديوگرافي OPG درخواست شد (شکل 5) که يک تکه مستطيل‌شکل از ماده حاجب اشعه را در ناحيه پره‌مولار نشان داد. اين ناحيه تحت بي‌حسي موضعي کاوش شد و يک نوار مسي مستطيل‌شکل به ابعاد تقريبي 7/0 در 1 سانتي‌متر خارج گرديد (شکل 6).

گزارش مورد چهارم
مردي 20 ساله با شرح حال شکستن سوزن خياطي در ناحيه خلفي راست فک فوقاني مربوط به 2 روز قبل به دنبال تلاش براي خارج کردن بقاياي غذا، به بخش دندان‌پزشکي ارجاع شد (شکل 7). راديوگرافي IOPA درخواست گرديد که يک جسم حاجب اشعه را که تکه‌هاي شکسته يک سوزن در طرفين دندان شماره 17 بود، نشان داد. اين دو قطعه تحت بي‌حسي موضعي خارج شدند (شکل 8).

بحث
آسيب‌هاي دهاني ايجادشده توسط خود فرد مي‌توانند تصادفي يا با قصد قبلي باشند يا به علت يک عادت نامعمول فرد ايجاد شوند. اين آسيب‌ها معمولا ناشي از يک جسم خارجي يا ناخن خود فرد هستند که به صورت عادتي باعث آسيب به دندان‌ها يا بافت لثه مي‌شود. درجات متفاوتي از اين رفتارهاي آسيب‌رسان گزارش شده‌اند که از يک ناخن جويدن ساده تا موارد شديد مثله کردن متغير هستند. نظير بيمار اول که با نوک عقربه فلزي قطب‌نما دچار تروماي مکانيکي شده بود، تاکنون در منابع پزشکي گزارش نشده است. معرفي اين موارد فرصت مجددي است براي تاکيد بر لزوم اخذ يک شرح حال کامل؛ تا اطلاعات جزئي‌تر و بيشتري در مورد اتيولوژي مشکل به دست بيايد. تفسير مناسب يافته‌هاي شرح حال و راديوگرافي بيمار، مي‌تواند به تدوين يک برنامه درماني صحيح منجر شود.

تاکنون در منابع پزشکي اجسام خارجي مختلفي در کانال ريشه و حفره پالپ گزارش شده‌اند که از نوک مداد، سوزن خياطي و پيچ تا دانه تسبيح و سوزن منگنه متغير هستند. گراسمن (Grossman) و هيتن (Heaton) خروج مواد گيرکرده‌اي مثل نوک‌ خودکار، ميخ، خلال دندان، سر گوش‌پاک‌کن و حتي دانه گوجه فرنگي را از کانال ريشه دندان‌هاي قدامي که براي تخليه باز گذاشته شده بودند، گزارش کرده‌اند. تويدا (Toida) و همکاران نيز فرو رفتن قطعه‌اي از يک چوب غذاي ژاپني از جنس پلاستيک را در يک دندان اضافي بيرون‌نيامده در ناحيه جلوي ماگزيلاي يک پسر 12 ساله ژاپني گزارش نموده‌اند.

زيليچ (Zillich) و پيکن (Picken) و نيز ترنر مواردي از کاربرد سنجاق سر و سوزن خياطي براي خارج کردن بقاياي غذا از کانال ريشه دندان‌هاي پيشين ماگزيلاري و منديبولار تحت درمان اندودونتيک را گزارش کرده‌اند که به شکستن اين وسايل در درون کانال ريشه منجر شده‌اند. جلفما (Gelfma) و همکاران موردي را گزارش کرده‌اند که در آن يک کودک 3 ساله دو قطعه چوب حصير را در کانال ريشه يکي از دندان‌هاي پيشين مياني خود فرو برده و منجر به کشيده شدن اين دندان شده است. هريس (Harris) نيز ورود اشياي مختلف را به درون کانال ريشه دندان‌هاي ماگزيلاري جلو گزارش کرده از جمله سوزن، خلال دندان چوبي، نوک مداد، اشياي پلاستيکي، پرزهاي مسواک، و قطعات مداد شمعي. اين بيماران از اين اشيا براي خارج کردن بقاياي غذا از درون کانال ريشه دندان‌هاي خود استفاده کرده بودند. فرو کردن دانه تسبيح، گيره کاغذ و سوزن منگنه به درون کانال ريشه دندان‌هاي پيشين ماگزيلاري نيز گزارش شده است. لمستر (Lamster) و بارني (Barenie) نيز فرو بردن اشياي فلزي مخروطي به درون ريشه ديستال دندان مولار اول شيري در سمت چپ را گزارش کرده‌اند.

يک اقدام متعارف که در درمان اورژانس کانال ريشه به کار مي‌رود، باز گذاشتن حفره پالپ است تا تخليه چرک از کانال همچنان ادامه داشته باشد و طي يک دوره زماني منطقي خشک نشود. واين (Weine) توصيه کرده بيماري که دندان وي در حال تخليه است به مدت يک ساعت يا حتي بيشتر در مطب بماند و نهايتا حفره بازشده پيش از خروج از مطب بسته شود. در صورت بسته شدن اين حفره، سويه جديدي از ميکروارگانيسم‌ها به آن وارد نمي‌گردد و از ورود بقاياي غذا يا جسم خارجي به درون دندان نيز جلوگيري مي‌شود.

خصوصا در مواردي که جسم خارجي حاجب اشعه باشد، انجام راديوگرافي اهميت تشخيصي زيادي خواهد داشت. هانتر و تاليانوويچ (Taljanovic) روش‌هاي راديوگرافيک مختلفي را که بايد براي تعيين محل يک جسم خارجي حاجب اشعه به کار روند، در قالب نماهاي اختلاف منظر (parallax)، ورتکس چفت‌شدگي (vertex occlusal)، تکنيک‌هاي مبتني بر محاسبات مثلثاتي، راديوگرافي سه‌بعدي و CT اسکن به صورت خلاصه بيان کرده‌اند. قابليت مشاهده مواد مختلف در راديوگرافي‌هاي ساده به قدرت تخفيف (attenuate) اشعه ايکس توسط آن‌ها بستگي دارد. اجسام خارجي را بسته به خاصيت ذاتي راديودانسيته و تمايز آن‌ها از بافت‌هاي مجاور مي‌توان مشاهده کرد. اشياي فلزي (جز انواع ساخته‌شده از آلومينيم)، اکثر استخوان‌هاي حيوانات و تمامي اجسام شيشه‌اي، حاجب راديوگرافي هستند.

در بيماران دچار آسيب نافذ، اين ماهيت جسم خارجي است که رفتار باليني آن را تعيين مي‌کند. مواد غير ايمني‌زا از قبيل فولاد و شيشه ممکن است التهاب آن قدر زيادي ايجاد نکنند که خارج کردن آن‌ها را ضروري سازد. با اين حال، خارج کردن اين اجسام هم الزامي است زيرا معمولا باعث عفونت ثانويه همراه با تشکيل آبسه و فيستول مي‌شوند. در 4 بيمار معرفي‌شده، اجسام خارجي مختلفي (شامل نوک عقربه فلزي يک قطب‌نما، سوزن منگنه، يک قطعه مسي از يک دستگاه تهويه مطبوع، و قطعات يک سوزن شکسته) در حفره دهان وجود داشتند که به موقع خارج شدند و طرح درماني موفقي براي آن‌ها اجرا گرديد.

Case Reports in Dentistry
Volume 2012 (2012), Article ID 191873, 4 pages
doi:10.1155/2012/191873

Case ReportUnusual Foreign Bodies in the Orofacial Region

Sidhi Passi1 and Neeraj Sharma2
1Department of Pedodontics, Dr. HSJ Institute of Dental Sciences and Research Center, PU Dental College, Sector 25, Chandigarh,  India
2Department of Oral Medicine and Radiology, Dr. HSJ Institue of Dental Sciences and Research, Chandigarh,  India

Received 24 March 2012; Accepted 12 June 2012
Academic Editors: T. Lombardi, A. Markopoulos, A. Milosevic, and J. J. Segura-Egea
Copyright © 2012 Sidhi Passi and Neeraj Sharma. This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License, which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original work is properly cited.

Abstract
Foreign bodies may be deposited in the oral cavity either by traumatic injury or iatrogenically. Among the commonly encountered iatrogenic foreign bodies are restorative materials like amalgam, obturation materials, broken instruments, needles, and so forth. The discovery of foreign bodies in the teeth is a special situation, which is often diagnosed accidentally. Detailed case history, clinical and radiographic examinations are necessary to come to a conclusion about the nature, size, location of the foreign body, and the difficulty involved in its retrieval. It is more common to find this situation in children as it is a well-known fact that children often tend to have the habit of placing foreign objects in the mouth. Sometimes the foreign objects get stuck in the root canals of the teeth, which the children do not reveal to their parents due to fear. These foreign objects may act as a potential source of infection and may later lead to a painful condition. This paper discusses the presence of unusual foreign bodies—a tip of the metallic compass, stapler pin, copper strip, and a broken sewing needle impregnated in the gingiva and their management.

1. Introduction
Self-inflicted injuries are not uncommon [1, 2] and range in severity from simple nail biting to more extreme forms of mutilation, with oral trauma sometimes being the only presenting manifestation. Although the typical clinical features of oral self-injurious behaviour are well documented [3–5], they often present a difficult diagnostic problem for the clinician and, even when recognized, the method of their development and their management are not clearly understood. Foreign bodies may be ingested, inserted into a body cavity, or deposited into the body by a traumatic or iatrogenic injury. Most foreign bodies cause abscess formation, septicemia, or lead to severe haemorrhage; they can also undergo distant embolization [6]. Foreign bodies and tissue reactions to foreign materials, are commonly encountered in the oral cavity. The more common iatrogenic lesions include apical deposition of endodontic materials, mucosal amalgam and graphite tattoos, myospherulosis, oil granulomas, and traumatically introduced dental materials and instruments [7]. Injury to both the hard and soft tissues may occur as a consequence of child’s habit of placing foreign objects into the mouth. Foreign objects may become a potent source of pain and infection. The chance of these foreign objects getting impacted into the tooth is more when the pulp chamber is open either because of traumatic injury or a large carious exposure. Retrieval of foreign objects from the teeth in children is a challenging aspect of pediatric dental practice. These objects can be easily retrieved if they are located within the pulp chamber, but once the object has been pushed apically, their retrieval may be complicated. Apical surgical procedures may sometimes be necessary. In this paper, we present four interesting cases of unusual foreign bodies in the oral cavity.

2. Case Report 1
An 8-year-old boy presented to the Department of Pedodontics of Dr. HSJIDS with the chief complaint of swelling and pain in the lower right posterior region since 3-4 days. Intraoral examination revealed a fractured filling, grade 1 mobility of the tooth, tenderness on percussion, and abscess in relation to tooth 85. An intraoral periapical radiograph was advised; it revealed the presence of a sharp radiopaque material present in relation to the external surface of the mesial root (Figure 1).

Intraoral periapical radiograph showing the radiopaque foreign body
Figure 1: Intraoral periapical radiograph showing the radiopaque foreign body.

Extraction of the involved tooth was done, and the foreign object was removed that was found out to be a sharp tip of the metallic compass (Figure 2). On further questioning, it was told by the patient’s parents that the child frequently used to use a metallic compass to take out the impacted food from the fractured filling.

Removed tip of the metallic compass
Figure 2: Removed tip of the metallic compass.

3. Case Report 2
An 11-year-old boy was brought to the Department of Pediatric Dentistry with the chief complaint of pain and swelling in the maxillary anterior region. He had suffered dental trauma a year back. Intraoral examination revealed fractured 11 with the slit-like opening involving the pulp chamber of tooth 11 (Figure 3). The tooth exhibited the following clinical features: swelling in the labial vestibule, grade 1 mobility, and tenderness on percussion. An intraoral periapical X-ray of the region was advised. The radiograph revealed a stapler pin in the pulp chamber of 11 (Figure 4). History revealed that the child had the habit of playing with the stapler; the pin got stuck in his tooth. Attempts by him to remove it were futile. The incident was concealed from his parents as he feared a reprimand or admonishment. A tetanus vaccine booster dose was administered to the patient in the very first appointment. The timing of presentation enabled us to solve the problem by removing of the stapler pin from the tooth (Figure 5) by making a conventional access cavity followed by copious irrigation of the pulp chamber to remove the debris present; routine endodontic procedure was followed by placement of dressing of nonsetting calcium hydroxide. Once the tooth was asymptomatic, it was obturated.

Intraoral periapical radiograph showing stapler pin in the pulp chamber of 11
Figure 3: Intraoral periapical radiograph showing stapler pin in the pulp chamber of 11.

Removed stapler pin from the tooth
Figure 4: Removed stapler pin from the tooth.

An OPG showing the copper strip
Figure 5: An OPG showing the copper strip.

4. Case Report 3
An 28-year-old male patient reported to the Department of Oral Medicine and Radiology with a complaint of dull pain in upper right back region. The patient was an air conditioner mechanic and had met with an accident two months back; while repairing the air conditioner, it suddenly burst and he got severe injuries on his face and one of the fragments of the air conditioner got embedded in oral cavity. On examination, there was a fibrous swelling palpable in the vestibular area of the upper right premolars. An OPG radiograph was advised (Figure 5). The radiograph revealed a rectangular radiopacity in the premolar region. The area was explored under local anesthesia, and a rectangular copper strip approximately 0.7*1 cm cm was removed (Figure 6).

Removed copper strip
Figure 6: Removed copper strip.

5. Case Report 4

An 20-year-old male patient reported to the department with a history of breaking a sewing needle in upper right back area two days back while trying to remove the food debris (Figure 7). An IOPA radiograph was advised, and it revealed a radiopaque object that was the broken needle on both sides of 17. Under local anesthesia, the two fragments were removed (Figure 8).

Intraoral view showing the broken needle
Figure 7: Intraoral view showing the broken needle.

Fragments of the broken needle
Figure 8: Fragments of the broken needle.

6. Discussion
Self-inflicted oral injuries can be premeditated or accidental or can result from an uncommon habit. These injuries usually result from a foreign object or a patient’s fingernail that habitually causes injury to the teeth or the gingival tissue. There are varying degrees of self-injurious behavior from simple fingernail biting to the extremes in self-mutilation [8–11]. The present case in which the mechanical trauma has been caused by the use of the metallic compass has not been reported till date to the best of authors’ knowledge. These cases serve as another opportunity to emphasize the necessity of a comprehensive history which obtains the more subtle information relative to etiology. A proper case history and radiographic interpretation can lead to correct treatment plan.Various foreign objects were reported to be lodged in the root canals and the pulp chamber, which ranged from pencil leads [12], darning needles [13], and metal screws [14] to beads [15] and stapler pins [16]. Grossman and Heaton [17] reported retrieval of indelible ink pencil tips, brads, a tooth pick, adsorbent points, and even a tomato seed from the root canals of anterior teeth left open for drainage. Toida et al. [18] has reported a plastic chopstick embedded in an unerupted supernumerary tooth in the premaxillary region of a 12-year-old Japanese boy.Zillich and Picken [19] and Turner [20] cited cases wherein hat pins and dressmaker pins that were used to remove the food plugs from the root canals of maxillary and mandibular incisors undergoing endodontic treatment had eventually fractured inside the root canals of these teeth. Gelfma [21] and colleagues reported a case where a 3-year-old child had inserted two straws into the root canal of a primary central incisor, which was later extracted. Harris [22] reported the placement of varied objects within the root canals of maxillary anterior teeth. These included pins, wooden toothpick, a pencil tip, plastic objects, toothbrush bristles, and crayons. The patients had inserted these objects in the root canal to remove food plugs from the teeth. Placements of beads, a paper clip, and a stapler pin in the root canals of maxillary incisors were reported. Lamster and Barenie [23] reported insertion of a conical metallic object in the distal root of the primary left first molar.A conventional practice employed during emergency root canal treatment involves leaving the pulp chamber open where pus continues to discharge through the canal and cannot be dried within a reasonable period of time. Weine [24] recommends that the patient remains in the office with a draining tooth for an hour or even more and finally ending the appointment by sealing the access cavity. With the access cavity closed, no new strains of microorganism system are introduced and food debris and foreign body lodgment within the tooth can be avoided [25].A radiograph can be of diagnostic significance especially if the foreign body is radiopaque. Hunter and Taljanovic [6] summarized various radiographic methods to be followed to localize a radiopaque foreign object as parallax views, vertex occlusal views, triangulation techniques, stereo radiography and tomography. The visibility of different materials on plain radiographs depends on their ability to attenuate X-rays; foreign bodies may be visualized, depending on their inherent radiodensity and proximity with the tissue in which they are embedded [14]. Metallic objects, unless made of aluminum, are opaque on radiographs, as are most animal bones and all glass foreign bodies.In patients who have had a penetrating injury, the nature of the foreign body determines the clinical behaviour; inert objects such as steel and glass may not cause significant inflammation to warrant their removal. Removal of organic foreign bodies is, however, mandatory, since these objects usually lead to secondary infection, with abscess and fistula formation. In our case, the various foreign bodies were the tip of the metallic compass, stapler pin, air conditioner copper chip, and fragments of broken needle that were removed timely and proper treatment plan could be carried out.

References
1. A. A. Ayer and M. P. Levin, “Self-mutilating  behaviours involving the oral cavity,” Journal Blanton, vol. 29, no. 1, pp. 4–7, 1974.

2.P. L. Blanton, W. C. Hurt, and M. D. Largent, “Oral factitious injuries,” Journal of Periodontology, vol. 48, no. 1, pp. 33–37, 1977.


3.D. J. Stewart, “Minor self inflicted injuries to the gingivae. Gingivitis artefacta minor,” Journal of Clinical Periodontology, vol. 3, no. 2, pp. 128–132, 1976. View at Scopus


4.P. L. Blanton, W. C. Hurt, and M. D. Largent, “Oral factitious injuries,” Journal of Periodontology, vol. 48, no. 1, pp. 33–37, 1977. View at Scopus


5. G. L. Pattison, “Self-inflicted gingival injuries: literature review and case report,” Journal of Periodontology, vol. 54, no. 5, pp. 299–304, 1983. View at Scopus


6.T. B. Hunter and M. S. Taljanovic, “Foreign bodies,” Radiographics, vol. 23, no. 3, pp. 731–757, 2003. View at Scopus


7.C. M. Stewart and R. E. Watson, “Experimental oral foreign body reactions,” Oral Surgery Oral Medicine and Oral Pathology, vol. 69, no. 6, pp. 713–719, 1990. View at Publisher · View at Google Scholar · View at Scopus


8.T. Lucavechi, E. Barbería, M. Maroto, and M. Arenas, “Self-injurious behavior in a patient with mental retardation: review of the literature and a case report,” Quintessence International, vol. 38, no. 7, pp. e393–e398, 2007. View at Scopus


9.C. B. Krejci, “Self-inflicted gingival injury due to habitual fingernail biting,” Journal of Periodontology, vol. 71, no. 6, pp. 1029–1031, 2000. View at Scopus


10.R. Steelman, “Self-injurious behavior: report of a case and follow-up,” Journal of Oral Medicine, vol. 41, no. 2, pp. 108–110, 1986. View at Scopus


11.C. J. Creath, S. Steinmetz, and R. Roebuck, “A case report. Gingival swelling due to a fingernail-biting habit,” The Journal of the American Dental Association, vol. 126, no. 7, pp. 1019–1021, 1995. View at Scopus


12.J. B. Hall, “Endodontics—patient performed,” ASDC Journal of Dentistry for Children, vol. 36, no. 3, pp. 213–216, 1969. View at Scopus


13.H. Nernst, “Foreign body in the root canal,” Die Quintessenz, vol. 23, no. 8, p. 26, 1972. View at Scopus


14.A. R. Prabhakar, N. Basappa, and O. S. Raju, “Foreign body in a mandibular permanent molar—a case report,” Journal of the Indian Society of Pedodontics and Preventive Dentistry, vol. 16, no. 4, pp. 120–121, 1998. View at Scopus


15.V. V. Subba Reddy and D. S. Mehta, “Beads,” Oral Surgery, Oral Medicine, Oral Pathology, vol. 69, pp. 769–770, 1990.


16.N. Mcauliffe, N. A. Drage, and B. Hunter, “Staple diet: a foreign body in a tooth,” International Journal of Paediatric Dentistry, vol. 15, no. 6, pp. 468–471, 2005. View at Publisher · View at Google Scholar · View at Scopus


17.J. L. Grossman and J. F. Heaton, “Endodontic case reports,” Dental Clinics of North America, vol. 18, no. 2, pp. 509–527, 1974.


18.M. Toida, H. Ichihara, T. Okutomi, K. Nakamura, and J. I. Ishimaru, “An unusual foreign body in an unerupted supernumerary tooth,” British Dental Journal, vol. 173, no. 10, pp. 345–346, 1992. View at Publisher · View at Google Scholar · View at Scopus


19.R. M. Zillich and T. N. Pickens, “Patient-induced blockage of the root canal. Report of a case,” Oral Surgery Oral Medicine and Oral Pathology, vol. 54, no. 6, pp. 689–690, 1982. View at Scopus


20.C. H. Turner, “An unusual foreign body,” Oral Surgery, Oral Medicine, Oral Pathology, vol. 56, no. 2, p. 226, 1983. View at Scopus


21.W. E. Gelfman, L. J. Cheris, and A. C. Williams, “Self-attempted endodontics—a case report,” ASDC Journal of Dentistry for Children, vol. 36, no. 4, pp. 283–284, 1969. View at Scopus


22.W. E. Harris, “Foreign bodies in root canals: report of two cases,” The Journal of the American Dental Association, vol. 85, no. 4, pp. 906–911, 1972. View at Scopus


23.I. B. Lamster and J. T. Barenie, “Foreign objects in the root canal. Review of the literature and report of two cases,” Oral Surgery Oral Medicine and Oral Pathology, vol. 44, no. 3, pp. 483–486, 1977. View at Scopus


24.F. S. Weine, Endodontic Therapy, 6th edition, 2004.


25.P. N. R. Nair, “On the causes of persistent apical periodontitis: a review,” International Endodontic Journal, vol. 39, no. 4, pp. 249–281, 2006. View at Publisher · View at Google Scholar · View at Scopus



Preview image: 
محل نشر یا ارائه:  Hindawi Publishing Corporation Volume 2012
موضوع:  تشخیص بیماری های دهان
مباحث غیر دندان پزشکی مرتبط

بازگشت به فهرست