مقالات همایش ها | پایان نامه ها | پژوهش-ترجمه | آزمون ها

بررسي فراواني سرطان دهان در سطح استان گيلان طي سالهاي 1383-1375: مريم يزدي زاده

بررسي فراواني سرطان دهان در سطح استان گيلان طي سالهاي 1383-1375

دكتر مريم يزدي زاده
مقدمه : سرطان دهان مشكل بهداشتي عمده بسياري از كشورهاي جهان مي باشد. ميزان شيوع اين بيماري در نقاط مختلف دنيا، متفاوت است و مانند هر بيماري ديگر به منظور شناسايي عميق آن، آگاهي از چگونگي توزيع بيماري در مناطق مختلف ايران لازم مي باشد.
هدف : تعيين فراواني سرطان دهان در سطح استان گيلان طي سالهاي 1383-1375 و عوامل مرتبط با آن.
مواد و روشها : در اين مطالعه گذشته نگر، اطلاعات آماري از تمام سرطانهاي حفره دهان با مراجعه به بايگاني مركز ثبت سرطان استان گيلان و مطب هاي متخصصان جراحي فك و صورت، جمع آوري گرديد.
يافته ها : از بين كل نمونه هاي تحت بررسي قرار گرفته، 306 مورد سرطان دهان شناسايي گرديد. از اين تعداد 186 نفر (8/60%) مرد و 120 نفر (2/39%) زن بودند. نسبت مردان به زنان 55/1 به 1 و ميانگين سن بيماران در كل (65/15+7/57) و به تفكيك جنس در مردان (5/15+01/59) سال و در زنان (27/16+68/55) سال بود. بيشترين فراواني سني ابتلا به سرطان به دهه هفتم زندگي مربوط بود. از لحاظ آسيب شناسي 205 مورد (67%) اسكواموس سل كارسينوما شايع ترين بدخيمي كه 126 نفر (5/61%) مرد و 79 نفر (5/38%) زن و نسبت مرد به زن در آن 59/1 به 1 برآورد گرديد. پس از آن به ترتيب لنفوم با 27 مورد (8/8%) از كل بدخيمي ها رتبه دوم و آدنوكارسينوما و موكواپيدرموييد كارسينوما هر كدام با 12 مورد (9/3%) جايگاه سوم را از نظر شيوع داشتند. شايع ترين محل بدخيمي زبان 53 مورد (3/17%) ، لب پايين 35 مورد (4/11%) و لوزه 29 مورد (48/9%) جايگاه اول تا سوم از نظر شيوع محل بدخيمي را شامل بودند.
نتيجه گيري : اكثر يافته هاي اين بررسي با مطالعات قبلي انجام شده مطابقت داشت. براي شناخت فاكتورهاي ريسك ابتلا به سرطان دهان، نياز به كسب آماري دقيق در نقاط مختلف كشور مي باشد كه با سيستم منسجم ثبت سرطان قابل انجام است.

Preview image: 

بازگشت به فهرست