مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،.. |  آموزش، کاریابی، رایانه، وب،..  |  ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،.. |  پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،.. |  مذهب، هنر، تاریخ،... 
رمزگشایی از تافته جدابافته ای به نام دندان پزشکی

رمزگشایی از تافته جدابافته ای به نام دندان پزشکی

دکتر علی کاظمیان، دندان پزشک

تفاوت‌هاي بنيادي

بيماري‌هاي دنداني با بيماري‌هاي عمومي پزشکي


بروز بيماري دنداني تقريبا همگاني است. گذشته از تروما و درد، بيمار کنترل کاملي روي زمان دريافت درمان –و حتي اصل دريافت درمان- دارد. اگرچه نياز به خدمات دندان‌پزشکي بين افراد تفاوت مي‌کند، نيازهاي دنداني يک گروه از افراد، در حد بالايي قابل پيش‌بيني است. بنابراين يک طرح دندان‌پزشکي اغلب توسط خود شخص، قابل پرداخت و مديريت است. برخلاف بيماري‌هاي عمومي پزشکي، بيماري دنداني عموما حاد يا تهديدکننده حيات نيست. بنابراين جنبه‌هاي اقتصادي درمان دندان‌پزشکي کمرشکن نيستند. برخلاف بسياري بيماري‌ها، بيماري‌هاي دنداني بدون مداخلات درماني بهبود نمي‌يابند. آنها مزمن، پيش‌رونده و تخريب‌کننده هستند و در طول زمان، شديدتر مي‌شوند. بيشتر بيماري‌هاي دنداني با صرف حداقلي از هزينه و تلاش، قابل‌پيشگيري هستند. بنابراين بسته‌هاي پوشش خدمات دندان‌پزشکي بايد همواره سمت و سوي پيشگيرانه داشته باشند. بيماري‌هاي دنداني عموما به کندي پيشرفت مي‌کنند. بنابراين درمان‌هاي دندان‌پزشکي مي‌توانند به تاخير بيفتند و بدون بروز علايم براي دوره زماني طولاني، روي هم انباشته شوند.
بروز بيماري دنداني اوايل دوران کودکي فرد است. بنابراين، گستردگي بسته‌هاي خدمات دندان‌پزشکي براي تحت پوشش قرار دادن کودکان، مهم و به معناي يک عمر سلامت دهان رضايت‌بخش است.

حرفه دندان‌پزشکي متفاوت از پزشکي سامان يافته است
اکثر دندان‌پزشکان (در آمريکا حدود80 درصد آنان)، دندان‌پزشک عمومي و ارائه‌دهنده خدمات دنداني عمومي هستند. درصد بالايي از خدمات دندان‌پزشکي توسط يک دندان‌پزشک در يک محل ارائه مي‌شود. تقريبا همه خدمات دندان‌پزشکي در شرايط سرپايي (غيربستري) ارائه مي‌شود. تعداد نسبتا اندکي شاخه‌هاي مختلف نيروي کمکي دندان‌پزشکي وجود دارد. عموما دندان‌پزشک با محيطي مثل بيمارستان در تعامل نيست. دندان‌پزشکان مالک «كلينيك شخصي» خود يعني مطب دندان‌پزشکي‌شان هستند، بدون سوبسيد دولتي آن را تجهيز مي‌کنند و در آن به کار مشغولند.

پيشرفت‌هاي مدرن تکنولوژيک
(High-tech) در خدمات دندان‌پزشکي عموما در زمره تکنولوژي‌هاي بسيار گران به شمار نمي‌آيند، معمولا بر كارايي و کيفيت خدمات مي‌افزايند و به تورم شديد در هزينه‌هاي دندان‌پزشکي منجر نمي‌شوند.
در بازار دندان‌پزشکي، رقابت وجود دارد و از آنجا که بيشتر خدمات دندان‌پزشکي به مشکلات حاد مربوط نمي‌شوند، بيمار فرصت دارد که بهترين شرايط را براي دريافت خدمات جستجو کنند.
در آمريکا مبلغي که به طور متوسط صرف هزينه‌هاي دندان‌پزشکي مي‌شود، 5درصد از هزينه‌هاي سالانه نظام سلامت را شامل مي‌شود که اين رقم نسبتا اندک است.

چرا بيماري‌هاي دنداني قابل بيمه شدن نيستند؟
بر اساس اجماع نسبي متخصصان اقتصاد سلامت هنگامي مي‌توان يک گروه بيماري يا خطر سلامتي را بيمه‌شدني دانست که آن خطر واجد 4 ويژگي زير باشد:
1.وقوعش بايد غيرقطعي، تقريبا نادر و اتفاقي باشد.
2.پيامدهاي اقتصادي وقوع خطر بايد قابل توجه و براي اکثر افراد تقريبا کمرشکن باشد.
3.فرد مبتلا نبايد هيچ‌گونه کنترلي بر زمانبندي بروز مشکل و پيامدهاي آن داشته باشد.
4.پيامدهايش بايد غيرقابل برگشت باشند و خودبه‌خود ناپديد نشوند.

بسياري از بيماري‌هاي عمومي بدن همه مشخصه‌هاي يک ريسک بيمه‌شدني را دارا هستند. به عنوان مثال بروز سرطان‌ها پيش‌بيني‌پذير نيست، در درصد کمي از افراد اجتماع رخ مي‌دهد و هزينه‌هاي گزافي بر دوش بيماران وارد مي‌کند. گذشته از اين، براساس يافته‌هاي علمي تا امروز اگرچه عوامل خطر سرطان تا حدي قابل کنترل هستند اما هنوز نمي‌توان از بروز سرطان به صورت قطعي پيشگيري کرد.
در ميان اين چهار نکته، بايد بر ويژگي نخست يعني شيوع اندک بيماري به عنوان يکي از لوازم بنيادي دوام سازمان بيمه تاکيد بيشتر کنيم.
اما در مورد بيماري‌هاي عمده دنداني خصوصا پوسيدگي دندان قابليت بيمه شدنشان زير سوال است، چرا که:
1.بيماري‌هاي دنداني و به ويژه پوسيدگي تقريبا همگاني هستند.
2.هزينه‌هاي دندان‌پزشکي در زمره هزينه‌هاي کمرشکن به شمار نمي‌آيد.گذشته از اين، هنگامي که بيماري‌هاي دهاني به مرحله‌اي مي‌رسند که به درمان‌هاي دندان‌پزشکي نياز است، بيمار از کنترل قابل‌توجهي روي زمان انجام پرداخت‌هاي دندان‌پزشکي، نوع درمان دريافت شده و هزينه‌هاي ديگر برخوردار است.
3.با مداخلات فردي و حرفه‌اي-شامل مداخلات عمومي مثل فلوريداسيون آب ناحيه و مداخلات فعالانه، مثل فرايندهاي برنامه‌ريزي‌شده پيشگيرانه دنداني براي افراد و آموزش بهداشت- مي‌توان از بروز پوسيدگي پيشگيري کرد. شايد بتوان ادعا کرد با مراقبت‌هاي تمام‌عيار مي‌توان از بروز حتي يک مورد پوسيدگي در طول زندگي فرد پيشگيري کرد، ادعايي که نمي‌توان درباره سرطان به زبان آورد.
4.ويژگي چهارم (غيرقابل برگشت بودن پيامدهاي بيماري) شايد تنها دليلي باشد که به نفع بيمه‌پذيري بيماري‌هاي دنداني بتوان اقامه کرد.

طرح‌هاي بسته خدمات دندان‌پزشکي
تفاوت‌هاي ميان بيماري‌هاي عمومي و بيماري‌هاي دنداني، ايجاب مي‌کند که بسته‌هاي خدمات دندان‌پزشکي، بازتابنده چنين تفاوت‌هايي باشند. توجه نكردن به اين تفاوت‌ها هنگام طراحي برنامه‌هاي حمايتي، به طرح‌هايي منجر مي‌شود که قادر نيستند سازوکارهاي مناسبي ايجاد کنند تا ذيل آنها استفاده‌کنندگان از خدمات، به بالاترين سطح سلامت دهان با قابل‌قبول‌ترين هزينه دست يابند. هزينه‌هاي دندان‌پزشکي براي يک گروه به شکل دقيقي قابل پيش‌بيني و برنامه‌ريزي است. طرح‌هاي مربوط به بسته خدمات دندان‌پزشکي، نه برنامه‌هاي بيمه‌اي، که طرح‌هاي پيش‌پرداخت به شمار مي‌آيند. مفهوم آشناي بيمه –که مزيتي گاه‌به‌گاه مورد استفاده قرار مي‌گيرد- بايد در طرح‌هاي بسته خدمات دندان‌پزشکي فراموش شود. آن بسته خدمات دندان‌پزشکي که بر سلامت دهان اثر مثبت مي‌گذارد، بسته‌اي است که به طور منظم مورد استفاده قرار مي‌گيرد. استفاده مناسب و منظم از يک بسته خدمات دندان‌پزشکي کم‌هزينه‌تر از استفاده گاهگاهي از آن است. از اين روست که در طرح‌ها بايد نسبت به استفاده بهره‌مندان از انواعي از خدمات دنداني استقبال شود. تعيين آستانه‌اي که هزينه‌هاي کمتر از آن حد را خود بيمار بايد پرداخت کند (deductible) مي‌تواند موجب شود استفاده از خدمات به تاخير افتد. از آنجا که بسياري از مشکلات پزشکي عمومي به خودي‌خود بهبود مي‌يابند، بيماران اغلب با هيچ پيامد درازمدتي به خاطر تاخير انداختن درمان‌هاي پزشکي مواجه نمي‌شوند و شرکت‌هاي ارائه‌دهنده خدمات پزشکي هزينه کمتري متحمل مي‌شوند. اتفاق عکس اين روند در مورد بيماري‌هاي دندان‌پزشکي رخ مي‌دهد که تاخير افتادن درمان‌ها در طول زمان به شديدتر شدن بيماري و در نتيجه بالا رفتن هزينه درمان مي‌انجامد.
در يک طرح بسته خدمات دندان‌پزشکي نبايد هيچ‌گونه آستان‌پردازي (deductible) يا همپردازي (copayment) براي خدمات تشخيصي، پيشگيرانه و اورژانس وجود داشته باشد. اين خدمات بايد به صورت صددرصدي بازپرداخت شود. انگيزه‌هايي همچون کاهش رقم همپردازي و افزايش بسامد پروفيلاکسي دهان، بايد به شکلي در طرح‌ها گنجانده شود که افراد را به بهره‌مندي بيشتر از خدمات پيشگيرانه و درماني اوليه تشويق کند. بيشتر بيماري‌هاي دهاني قابل‌پيشگيري هستند و اين شاه‌کليد کنترل هزينه‌ها (بدون کاهش ميزان بهره‌مندي) در برنامه‌هاي بسته خدمات دندان‌پزشکي است.


Tags: مدیریت دندان پزشکی, خدمات دندان پزشکی, پیشگیری و درمان
تعداد نمایش ها: 7269
کاربر مرتبط: 
علی کاظمیان | Kazemian
منبع: 
هفته نامه سپید
مطالب مرتبط: 
کارکنان دندان پزشکی حد واسط؛ باید ها و نبایدها
اثر افزایش تعداد دانشکده‌های دندان‌پزشکی بر وضعیت سلامت دهان جامعه

بازگشت به فهرست


 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر
 

مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،...
آموزش، کاریابی، رایانه، وب،...
ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،...
پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،...
مذهب، هنر، تاریخ،...