مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،.. |  آموزش، کاریابی، رایانه، وب،..  |  ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،.. |  پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،.. |  مذهب، هنر، تاریخ،... 
اخلاق و معنویات پزشکی

اخلاق و معنویات پزشکی

دكتر ميرجبار ارجمند- دندان‌پزشک

انسان موجودی اجتماعي است و براي زيستن در جامعه به آزادي،‌ ايمان، فرهنگ و درست دانستن نيازمند است و زماني مي‌تواند از اين نعمت به خوبي استفاده كند كه داراي سلامتي روحي و جسمي باشد. وقتي از اين مقوله (سلامتي) بحث مي‌شود سرزنده بودن و شادابي در نظر آدمي مجسم مي‌شود كه با گام‌هاي استوار كوچه باغ هاي محبت و دوستي را مي‌پيمايد و صداي قدم‌هايش آهنگ تلاش و زندگي را در گوش زمينيان طنين مي‌افكند.
درد و رنج هميشه قرين آدمي بوده و تلاش براي تسكين آن نيز همواره وجهه همت انسان قرار داشته است و از روزگاران پيش، انسان به ارزش سلامت روح و جسم خود پي برده و همواره كوشيده است دستورهاي ساده اي براي مصون نگه‌داشتن روح و جسم خود به كار گيرد. زيرا به وضوح مي ديدند مردماني كه از تندرستي كامل برخوردارند، آمادگي و پذيرش همه گونه تعاليم را داشته و با جسم و روح قوي و شاداب در نبرد زندگي پيروزمندانه گام بر مي‌دارند. در اين رابطه است كه در علم پزشكي مسئله اخلاق مطرح مي‌شود. زيرا وضع خدمات پزشكي طوري است كه بدون فداكاري، صميميت، خلوص نيت و تفاهم بر بشر دردمند و ضعيف نمي‌تواند موفق باشد.
تمام مراحل تشخيص درمان احتياج به يك اخلاق عالي و روح تعالي دارد. اخلاق چيست؟
اخلاق عبارت از قواعد و اصول حاكم بر رفتار صحيح است. بنابراين اخلاق پزشكي عبارت است از قواعد و اصول حاكم بر رفتار شغلي پزشكان، يعني مجموعه آئين ها، ‌آداب و رسوم پسنديده اي كه پزشكان بايد رعايت نمايند. اعمال نكوهيده اي كه بايد از آنها  پرهيز كنند تا معنويات و قداست پزشكي مصون و محفوظ بماند. جنبه اخلاق و معنوي طبابت،‌ همراه پزشكي علمي توسط بقراط (Hyppocrate) كه پدر طب جهان است بنيان نهاده شد و وظايف اخلاق پزشكي به وضوح در قسم نامه بقراط كه سال ها است در اغلب كشورهاي جهان با جزئي تغيير به هنگام فارغ التحصيل شدن پزشكان در مقابل هيئت ممتحنه و حضار خوانده و به عنوان وثيقه شرافت امضاء مي‌شود. آري تجربه نشان داده است كه دانش پزشكي به تنهائي بيمار را درمان نمي‌كند بل‌كه شخصيت، متانت و اخلاق نيكو و حسن شهرت پزشك به  اندازه معلومات وي در بهبودي موثر می‌باشد.
زيرا بيمار پزشك خود را به صورت يك فرشته مي‌نگرد و انتظار دارد كه از اين فرشته رحمت خلاف انتظار يا  خداي ناكرده خلاف اخلاق و انسانيت و شرافت سر نزند. بنابراين پزشك هر قدر هم عالي قدر و متخصص برجسته باشد نبايد معلومات خود را فقط منحصر به علم پزشكي كند. زيرا در اين صورت يك انسان تك بعدي به بار مي آيد و از خود آگاهي فردي و اجتماعي فاصله مي‌گيرد و از اهداف عاليه انساني به‌دور مي‌ماند. لذا لازم است علاوه بر تخصص از علوم اجتماعي، ‌فلسفه، ادبيات نيز بهره‌مند گردد تا در زمره خردمندان قرار گيرد (نظير ابوعلي سينا، محمد زكرياي رازي، بقراط و ...)
اگر بخواهيم از اخلاق پزشكي به‌طور كامل سخن بگوئيم، سخن به درازا خواهد كشيد اما با نگاهي به قانون بين المللي اخلاق پزشكي مي‌توان به نكات ارزش‌مندي دست يافت.  قانون بين المللي پزشكي مصوب سومين مجمع عمومي انجمن جهاني پزشكان در اكتبر سال 1949 لندن:‌
وظايف پزشكان به طور عموم:
1-پزشك هميشه بايد عالي ترين استانداردهاي رفتار شغلي خود را حفظ نمايد.
2-پزشك بايد در شغل خود تحت نفوذ انگيزه مادي نباشد.

موارد زير غير اخلاقي به شمار مي آيند:
1-هر نوع تبليغ شخصي مگر در مواردي كه به طور صريح و روشن از نظر قانون ملي اخلاق پزشكي مجاز باشد.
2-همكاري در هر نوع خدمات پزشكي كه در آن پزشك استقلال شغلي نداشته باشد.
3-اخذ هرگونه وجه در ارتباط انجام خدمات پزشكي نسبت به بيمار غير از حق العلاج متناسب ولو از اين‌كه بيمار اطلاع و رضايت داشته باشد.
4-پزشك فقط بايد چيزي را گواهي نمايد و يا شهادت دهد كه شخصاً به وي ثابت شده باشد.

وظايف پزشك نسبت به بيمار:
1-پزشك بايد هميشه به خاطر داشته باشد كه وظيفه او حفظ حيات است
2-پزشك بايد نسبت به بيمار خود صداقت كامل داشته باشد و تمام دانش خود را در مورد وي به كار بندد. وقتي كه معاينه و يا درمان خارج از صلاحيت وي باشد، بايد پزشك ديگري که صلاحيت لازم را دارد براي درمان بيمار معرفي كند.
3-پزشگ بايد رازداري مطلق را درباره آن‌چه كه از بيمار خود مي داند بكار بندد.
4-پزشک به عنوان وظيفه انساني بايد از مواظبت‌هاي اورژانس دريغ نورزد مگر اين‌كه مطمئن باشد كه ديگران مايلند و مي‌توانند چنين خدماتي را انجام دهند.

وظيفه پزشك نسبت به يك‌ديگر:
1-پزشگ بايد با همكاران ديگر چنان رفتار كند كه خود او از همكاران انتظار دارد.
2-پزشك نبايد بيماران همكاران خود را به خود جلب نمايد.
3-پزشک بايد اعلاميه ژنو را كه به‌وسيله انجمن جهاني پزشكان به تصويب رسيده است در نظر قرار دهد.

اعلاميه ژنو
عهدنامه پزشكي مصوب مجمع عمومي انجمن جهاني پزشكي در ژنو سپتامبر 1948 و اصلاحيه بيست و دومين مجمع انجمن جهاني پزشكان، سيدني استراليا در ماه اوت 1968 به شرح زير است:
1-من به‌طور جدي ورسمي قول مي دهم كه زندگي ام را وقف خدمات به بشريت كنم.
2-من نسبت به استادانم احترام و حق شناسي خواهم كرد چون سزاوار آن هستند.
3-من با وجدان وقار به شغل پزشكي خواهم پرداخت.
4-سلامت بيماران در درجه اول مورد توجه من قرار خواهد گرفت.
5-به اسراري كه به من سپرده شده اند احترام خواهم گذاشت و حتي بعد از مرگ بيمار فاش نخواهم كرد.
6-من باتمام قدرتم، اصالت و شرافت شغلي پزشكي را حفظ خواهم كرد.
7-همكارانم به منزله برادرانم خواهند بود.
8-من اجازه نخواهم داد ملاحظات مذهبي، نژادي، احزاب سياسي، وضع اجتماعي بين وظيفه من و بيمار من مدخليت داشته باشد.
9-من عالي ترين احترام را براي زندگي بشر از زمان انعقاد نطفه قائل خواهم شد.
10-حتي در زير تهديد، من اطلاعات پزشكي ام را بر خلاف قانون بشريت به‌كار نخوام بست.
11-من اين عهد و پيمان را به‌طور جدي و رسمي و آزادانه و از روي شرافت مي‌پذيرم.

براي نيل به اهداف فوق الذكر پزشكان بايد به سه نكته اساسي ذيل توجه كامل مبذول دارند:
1)پزشكي كسب نيست زيرا كسب فقط يك داد و ستد ساده است كه افراد فقط براي نفع شخصي و ارتزاق بدان مي پردازند؛‌ حرفه هم نيست. برای اين‌كه حرفه داراي يك هدف و منظور عمومي است و براي ساختن جامعه و دنياي بهتر است ولي بايد گفت هدف طب بالاتر از يك حرفه است زيرا تمام روياهاي بشري از قبيل محبت، مهرباني، ياري،‌ وفاداري، شكيبائي و بردباري، عزت و شرف، خير جامعه همه و همه در وظايف پزشك تجلي پيدا مي كند. به طوري كه يك قطره اشك شادي مادري كه جگر گوشه او از مرگ نجات يافته است ميلياردها ارزش دارد و تسكين درد دردمندي كه توام با آرامش وجدان باشد بزرگ‌ترين جاه و مقام براي پزشك است.

2)پزشك بايد دقيقاً و عميقاً اين ماشين پيچيده بدن انسان را خیلي خوب بشناسد و مورد بررسي قرار دهد تا بتواند به وظايف قسمت‌هاي مختلف بدن پي ببرد. روان آدمي و هزاران اسرار ديگر علاوه بر اين وضع اجتماعي پزشكي ايجاب مي‌كند و با فرهنگ و آداب و رسومي كه چنين موجود را در دامان خود پرورانده است پي ببرد لذا بايد  با مطالعه كافي در كیفيت رواني و روان شناسي جامعه داشته باشد. همان طوري كه اطلاعات وسيعي در شناخت امراض دارد .

3)با توجه به اصل پزشكي كه پيش‌گيري مهم‌تر و ضروري تر از درمان است، كليه پزشكان كه درباره بهداشت جوامع بشري خود مطالعه مي‌كنند بر اين عقيده متفق گرديده اند كه اگر معالجه و درمان مبتلايان به امراض براي رهايي افراد جامعه لازم است، به همان اندازه هم لازم است كه افراد را تا مي‌توانند از افتادن به اين سراشيب‌ها و پرتگاه‌هاباز دارند که آن را طب پيش‌گيري يا طب استحفاظي مي‌نامند.

آموزش بهداشت در سه قسمت زير خلاصه مي شود:
1-آموزش و پرورش جوانان و اطفال در حفظ و بهبود سلامت خود تا جسماً و روحاً و اخلاقاً سالم و با نشاط بوده و افراد مفيدي به حال جامعه باشند.
2-ايجاد تفاهم كامل در اشخاص نسبت به اصول صحيح علمي بهداشتي و علم به اين‌كه چرا بايد كاري را بكنند و از ديگري دوري جويند.
3-جهت ابداع نسل سالم به طرزي كه هر نسل از نسل قبلي سالم‌تر و بهتر و مفيدتر به‌حال جامعه آيد.
هر فردي حق دارد از تسهيلات ياد شده برخوردار بشود. براي اين‌كه زندگي سلامت ، آزادي، شادماني متعلق به همه است به عبارت ديگر سجاياي اخلاقي و انساني ثمره محيط است. پس بايد محيط را انساني و سالم كرد. چون كه تكامل و تمدن در جامعه در پي ايجاد و استقرار اخلاقيات صحيح و پسنديده آغاز شده و جامعه را مي‌توان متمدن ناميد كه اصول اخلاقي صحيح تري داشته باشد و بيش‌تر بر آن پاي‌بند باشد.
لازم به تذكر مي‌باشد كه در هيچ زماني با اندازه فرهنگ ايراني چه قبل از اسلام و چه بعد از آن، اخلاق و مباني آن و تهذيب اخلاقي و نقش آن در حرف و مشاغل مختلف به‌خصوص پزشكي سخن نرفته است.
به اميد روزي كه شعار «زكات علم آموزش» است و «كسب دانش بيش‌تري براي انجام خدمت بهتر» در زندگي روزمره هر پزشك ايراني مصداق عيني يابد.


Tags: اخلاق پزشکی, سلامت روان, اخلاق حرفه ای, روابط درمانگر-درمان‌خواه
تعداد نمایش ها: 4659

بازگشت به فهرست


گفتاورد نام
پریسا علیخانی | Alikhani, 06/03/2013 10:04:15 am
اخلاق ما پزشکان با مردم خوب نیست

رییس کرسی یونسکو در آموزش سلامت روان گفت: باید اعتراف کنیم که اخلاق ما پزشکان با مردم خوب نیست و باید دعا کنیم سر و کار مردم به ما پزشکان و بیمارستان ها نیفتد. مصطفی معین در سومین همایش سلامت روان و رسانه با اشاره به اولویت هایی که سازمان بهداشت جهانی تعیین کرده، گفت: سلامت روان، بیماری های قلب و عروق، سرطان ها، سوانح و حوادث، دیابت، آسم و آلرژی، ایدز، محیط زیست و اعتیاد از اولویت های تعیین شده هستند. معین با بیان اینکه پیشگیری حرف اول را در حوزه سلامت روان می زند، گفت: اگر گفته شده که 5 درصد از درآمد ناخالص ملی در حوزه بهداشت و درمان صرف می شود کار بزرگی نیست بلکه ننگ است. کشورهای دیگر تا 20 درصد از درآمد ناخالص ملی را صرف این نعمت اساسی می کنند. وی ادامه داد: من به عنوان یک پزشک دعا می کنم که فردی بیمار نشود و سر و کارش به ما پزشکان و بیمارستان ها نیفتد چرا که اخلاق پزشکی ما خوب نیست.

روزنامه اعتماد 2628 - 9/12/91
گفتاورد نام
دکتر فریبا کرامت | Keramat, 06/03/2013 10:27:57 am
با سلام

از خواندن مطلب بالا درتالار گفتگوها متعجب شدم! پزشکی اظهار می کند اخلاق و معنویات پزشکی رعایت نمی شود و اخلاق ما پزشکان با بیماران خوب نیست!باید عرض کنم نه تنها تعجب کردم بلکه متاثر شدم! چرا شخصی که خود پزشک می باشد چنین جمله ایی را در حالت جمع اعلام می کند! از کجا می داند که اخلاق و معنویات پزشکی رعایت نمی شود! از زمانی که یادم می آید و دانشجوی پزشکی شدم تا فارغ اتحصیلی و بعد وارد جامعه محترم پزشکی و دانشگاه شدم در تمام اقشار و سطوح مختلف جامعه عدم رعایت اخلاق و معنویات را در مشاغل مختلف جامعه مشاهده کردم ولی در تمام این اقشار قشر پزشکان از همه مظلوم تر واقع شده است و هر کسی از جنبه های مختلف منتقد جامعه پزشکی است! جامعه نظام پزشکی هم ساز خود را می زند وانگار یادش رفته که باید مدافع سلامت مردم و حافظ منافع جامعه پزشکی هم باشد! آیا می دانید ویزیت متخصص در درمانگاه دولتی بیمه 16000 ریال و آزاد 70000 ریال می باشد! آیا مشاغل شریف دیگرهم با توجه به نرخ تورم درآمد ثابت دارند( البته به جز کارکنان حقوق بگیر دولت)! نزدیک به بیست سال دارم طبابت می کنم و باید ادعا کنم در اکثر اطرافیان و همکارانم مشاهده می کنم که اخلاق ومعنویات پزشکی به خوبی رعایت می شود! اگر تعداد کمی از پزشکان، رعایت اخلاق پزشکی را نمی کنند آیا می توان آن را به همه پزشکان و بیمارستان ها تعمیم داد! چقدر ما برای آموزش اخلاق و معنویات در جامعه ایران وایرانی سرمایه گذاری کردیم و کدام قشر جامعه اخلاق و معنویات را بی نقص وکم وکاست انجام می دهد که بعضی ها جهت پیکان را به سمت قشر پزشکی می گیرند! تا به حال چقدربه درد دل ومشکلات شغلی و دغدغه های کاری ومعضلات اجتماعی فارغ التحصیلان پزشکی گوش دادند و عملگرا بودند. زمانی که یک پزشک عمومی فارغ التحصیل می شود اگر خیلی زرنگ باشد و18 سالگی وارد دانشگاه شود و در عرض هفت ساله فارغ التحصیل شود حدود 25 تا 26 سال دارد و چهار یا پنج سال هم برای رشته تخصصی بخواند در سن 29 یا 30 سالگی وارد بازار کار می شود و باید از صفر شروع کند! شبانه روز باید کار کند تا بتواند حداقل امکانات رفاهی زندگی را برای خانواده فراهم کند! ولی در جامعه دیدگاه مردم فرق می کند وقتی پزشکی شروع به کار می کند او را متمول میدانند و تمام حرکات اورا با ذره بین زیر نظر می گیرند! اگر برای ویزیت بیمار و جواب ازمایش پول ویزیت بخواهد ناعادلانه می دانند و توقعات دیگر که گفتن آن اینجا جایز نیست. فکر می کنند پزشک باید با صبر وحوصله ومتانت خودش را دربست در خدمت سلامت جامعه و مردم بداند و بگذارد! مگر پزشک چه فرقی با دیگر اقشار جامعه دارد که باید ازاخلاق و وجدان و معنویات مایه بگذارد ولی بیماران نه! همیشه پزشک مقصر باشد تا خلافش ثابت شود! چرا؟! به عنوان استاد دانشگاه باید عرض کنم که در این مدت بیست سال خدمت توقع جامعه از قشر پزشکی به صورت ناعادلانه ایی افزایش یافته است! مشکلات اخلاقی وعدم رعایت معنویات اگر هم وجود داشته باشد مربوط به قشر خاصی نیست بلکه کل جامعه را باید در نظر داشت و ریشه یابی کرد! پس کی و کجا و چطورباید از پزشکان دلسوز، خادم و خدمتگذارقدردانی کنیم؟ تا چه زمانی باید حیطه پزشکی و پزشکان را مورد تاخت وتاز قرار دهیم وقربانی کنیم! هرچیزی گران می شود و قیمت ها سر به فلک می کشد ولی انتظار دارند ویزیت و خدمات پزشکی افزایش نیابد که نمی یابد ( رشد لاک پشتی دارد!) ونظام پزشکی در موقع افزایش ویزیت وضعیت درآمد جامعه را باید در نظر بگیرد! پزشکان مگر در این جامعه زندگی نمی کنند! آیا رفتار بیماران با ما پزشکان ایده آل و عالی است! اگر می خواهیم اخلاق و معنویات در جامعه ایی رعایت شود و رشد کند باید در تمام زمینه ها سرمایه گذاری کنیم! از دوران بچگی باید برنامه ریزی کنیم! امیدوارم اندیشه وتعقل و واقع گرائی محور عملکرد همه اقشار جامعه قرارگیرد.

دکتر فریبا کرامت
گفتاورد نام
فریده مختاری فریور | Mokhtarifarivar, 06/03/2013 10:31:34 am
با احترام به جامعه شریف پزشکی ایران و جهان
و با سلام و تشکر از شما خانم دکتر کرامت که با این پیام خود زمینه ای ایجاد کردید تا من هم بتوانم یادداشت ها و جملات و کلماتی که به صورت پراکنده و در شرایط مقتضی در ورق پاره ها ای گاه با تاریخ و گاه بی نشان، جمع کرده ام، در یک متن کنار هم بچینم و با این کار گوشه ای از دلم را ،حالا که گوش شنوایی یافته ام، از دردهای مبتلا به دکتر مصطفی معین و جناب عالی و من نیز، در جامعه کنونی خویش خالی کنم.
راستی! چه چیزی آقای دکتر معین را به چنین اعترافی وا داشته است؟ از کلمه اعتراف استفاده می کنم تا از مصادیق سطرهای بعدی ،دلیل آن استنتاج شود.
با خاطره ای از دوران دانشجویی خود شروع کنم.
امتحانات چهارمین ترم دانشگاهی شروع شده بود. چون تغییر رشته داده بودم واحدهای بسیار درهم و برهم و در نتیجه تاریخ ها و ساعت های نامناسب برای امتحان بسیار طبیعی بود. سه امتحان در یک روز و گاهی دو امتحان در یک ساعت. فشار زیادی در سرم احساس می کردم. تا آن روز نمی دانستم می شود درسی را به دلیل عدم آمادگی حذف کرد و تنها با یک گواهی پزشکی کار را تمام کرد. با راهنمایی یکی از اساتید بسیار محترم که یادشان به خیر باد! در سر جلسه یکی از امتحانات حاضر نشدم و برای ارائه گواهی به پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کردم که دلیلی هم برای سردرد بیابم. پزشک محترم با شنیدن این که دانشجو هستم ضمن توضیح دلایل احتمالی سردرد مطالبی هم در باره علت انتخاب شغل پزشکی و سرخوردگی کنونی خود مطرح کردند. آقای دکتر که یکی از موفق ترین ها در رشته خود بود، تعریف کردندکه چگونه به سبب مظالم نهفته و آشکار موجود در بازار، آن هم در حجره ی امین ترین و شریف ترین شان که حجره فرش فروشی پدرشان بود، از ورود به بازار منصرف شده و شغل شریف پزشکی را انتخاب می کند، اما با شنیدن اخبار و گزارشات معاملاتی که برخی از همکاران ایشان در پاویون از قبل جراحی با جان و مال مردم انجام می دهند، صد شکر به حجره بازار می گوید و صد حیف به عمر تلف شده در حضور و هم نامی و همکاری با چنان افراد.
بدون شک هیچ کس نه در کشور ما و نه در هیچ نقطه ای از جهان ارزش و مقام والا و بالای یک پزشک را نمی تواند نادیده بگیرد و نمی گیرد. چه، به زعم شما و برداشت های عینی و ذهنی عموم، یک پزشک با صرف هزینه های بی شماری از عمر و مال و جان و ... و البته با امیدها و آرزوهایی که قطعا کمک به هم نوع خود یکی از مهم ترین آنهاست، پا در مطب می گذارد تا افق هایی را برای عده ای که بیمارشان می نامیم، روشن کند. یک پزشک، در نزد اقشار مختلف مردم چه آنها که خود دارای تحصیلات عالی در رشته های غیر پزشکی اند و چه مردم عادی، چه ثروتمند و چه نیازمند و چه مرد و چه زن، و حتی کودک، مورد احترام ویژه ای قرار می گیرد که برای صاحبان حرف دیگر این حد از احترام خود انگیخته،خیلی متصور نیست؛ حتی اگر این پزشک برای آنان ناآشنا بوده باشد. تنها لباس سفید و یک گوشی معاینه کافیست تا به محض ورود به جمعی، تقریبا همه را به تکریم وا دارد. شما و من و دیگران شاید هیچ وقت گریه و التماس مرد و زنی را در مقابل هیچ کس اعم از یک شخصیت حقیقی یا حقوقی مثلا یک جواهرفروش و آرایشگر و یا لباس فروش و حتی یک نانوا، ندیده و نشنیده ایم، اما چه بسیار افرادی که به محض احساس خطر از سلامت عزیزان خویش حتی بی اختیار خود را بر پاهای یک پزشک انداخته و از او آب حیات طلبیده اند. همه این ها گفته شد تا تنها گوشه چشمی بوده باشد به جایگاه یک پزشک در نزد مردم و تفاوت او از نظر ماهوی با صاحبان دیگر مشاغل و تخصص ها . با این شناخت ،پر واضح، که انتظار متقابل مردم از آنان نیز کاملا متفاوت خواهد بود. اگر طلا فروشی غشی در کارش مرتکب شده باشد، آسیبی که به مشتری او می رسد هر چند چشمگیر، در دراز یا کوتاه مدت قابل جبران است. اما اگر پزشکی به عمد یا سهو خطائی بکند، حیات بیمارش به خطر می افتد. پس آن جا که پای معامله ی جان به میان می آید مسئولیت یک پزشک توجیه احترام و انتظار نسبت به وی را در بین مردم مشخص می سازد.
حال بد نیست به چند مورد از اتفاقات غیر اخلاقی و تهی از معنویت در جامعه ای که وجوب و وجودش در سطرهای پیشین اشاره شد، نگاهی داشته باشیم:
- پزشکی بیمارش را که تا چند ساعت دیگر باید زایمان کند، به علت عدم توان مالی پرداخت هزینه در خواستی به صورت یک جا، که معمولا مبلغ غیر معقولی هم هست، پذیرش نمی کند.
- پزشک پژوهشگر محترمی که اتفاقا مردم دار نیز هست، برای انجام تحقیقات خود با کشاندن بیماران به پای دستگاه های مختلف، بخش مهمی از نمونه های تحقیقاتی را از بیماران خود که از نقاط دور و نزدیک کشور و با صرف هزینه های گزاف و تحمل نوبت های نامعقول خود را به ایشان رسانیده اند، تامین می کند!
- در بسیاری از مطب های پزشکان محترم داخلی و حتی پزشکان عمومی حداقل یک دستگاه نوار قلبی در نظر گرفته شده که بیمار قبل از ویزیت دکتر ملزم به استفاده از آن و پرداخت هزینه اضافی می باشد و هرگز پزشک محترم فلسفه تعبیه چنین دستگاهی را با بیمار خود در میان نمی گذارد!
- پزشک فوق تخصص یا متخصصی که همه مدارک کارهای پاراکلینیکی بیماری را که دکتر دیگری نسخه کرده، تجدید می کند و همه از هزینه ها و وقت های تلف شده در نوبت های آزمایشگاه ها و .... مطلعیم.
- دندان پزشک متخصص محترمی که با درخواست تعهد بیمار به پذیرش کتبی عدم اعتراض به پیامدهای ناشی از کار درمان! و نیز بودجه پیشنهادی!، امنیت روانی او را برای انجام کار درمان به خطر می اندازد!
- دندان پزشک محترمی که با عدم مدیریت صحیح بر مدیران داخلی مطب اش و اختلال در سیستم نوبت دهی و پذیرش بیماران جدید و عدم توجه به موقع به بیمارانی که ماه ها در انتظار تکلیف دندان دست کاری شده و آسیب های ناشی از این دست کاری، موجبات تحمیل هزینه های گزافی را بر بیماران خود فراهم می کند!
- پزشک متخصص اورژانسی که برای پوشش اشتباه همکار خود در عدم تشخیص درست، بیماری را که با آمبولانس از بخش سی سی یوی بیمارستان دیگری به آن مرکز منتقل شده، حاضر به انتقال بیمار به بخش مراقبت های ویژه نشده و مشکلات بعدی را نیز بر او و خانواده اش تحمیل می کند!
- سلب حق انتخاب پزشک مورد نظر بیمار در بیمارستان های دولتی!
- احتکار دارو به ویژه دارو های خاص از جانب برخی از دارو خانه ها!
- تغییر قیمت لحظه ای داروها و تجهیزات پزشکی و بیمارستانی با کنترل لحظه به لحظه ی دکتر و یا مسئول داروخانه از طریق خط اینترنتی موجود در داروخانه که این کار بی شباهت به کار صرافان بازار نیست!
و ده ها نمونه دیگر که روزانه این مردم بیچاره به سبب کم لطفی برخی از اعضای جامعه پزشکی ما باید تاوان آن را بپردازند، توجیه منطقی اعتراف آقای دکتر معین و البته پذیرش آن از جانب افراد منصف خواهد بود.
گو این که مردم ما هرگز فداکاری ها و ایثارهای برخی دیگر از اعضای جامعه ی مذکور را فراموش نخواهد کرد:
- اساتید محترم دانشگاهی که سهم عمده ازدرآمد حاصل از کار طبابت خود را صرف کمک به دانشجویان بی بضاعت پزشکی و معاینه بیماران کم و بی بضاعت کرده اند.
- اساتید دانشگاهی که با هزینه ی خود بیمارستانی را به نفع مردم،تجهیز کرده اند.
- در شهری که به شهر بی گدا شهره شده، پزشکان حاذق و ماهر زیادی به همراه برخی از بازاریان شریف، مستمندان آن شهر را تحت حمایت های مالی و درمانی و رفاهی خود قرار داده اند.
- پزشکان محترمی که با داروخانه هایی قرار داد پیچیدن رایگان برخی از نسخه های ارجاعی از آنان را بسته اند.
- پزشکان و دندان پزشکان شریفی که حقوق بیمار را به او یاد آور شده و اعتراض او را پذیرا شده اند.
- و ده ها نمونه ی دیگر که هر کدام سپاس و تقدیر ویژه ای را می طلبد!
خانم دکتر کرامت عزیز،
از آن جایی که به نظر من، شما خود نیز از جمله پزشکان محترم حاذق و ماهری هستید که زندگیتان را با خوشبختی و سلامت مردم کشورمان عجین کرده اید، این چنین معترض بیانات آقای دکتر معین شده و در جهت دفاع از حقانیت خود برآمده اید و گرنه می توانستید با لبخندی، نقطه ی پایان اعترافات آقای دکتر معین را رقم بزنید.
اشاره به این نکته مهم را نیز جسارتا ضروری می دانم که فرمایشات درست شما هیچ یک ارتباطی به موضوع «اخلاق پزشکی» ندارد! این نظرات که همه هم درست هستند، به مشکلات مختلفی که پزشکان با آن مواجه هستند برمی گردد نه رعایت یا عدم رعایت اخلاق از سوی آن ها.


فریده فریور

گفتاورد نام
دکتر فریبا کرامت | Keramat, 06/03/2013 07:30:23 pm
درود بر شما خانم مختاری،
به خاطردقت و درایت شما و شرکت در این تالار و ابراز نظرات و انتقادات ارزشمندتان سپاسگزارم! شما نوشتید گوش شنوا، واقعا در جامعه ما چند درصد مردم و مسئولین گوش شنوا دارند که به درد دل امثال من و شما گوش جان بسپارند. مردم ایران دچار روزمره گی شدند فقط حال را می بینند و اکثر مواقع به آینده هم کمتر فکر می کنند و دل می بندند ( که فکر می کنم بهتر از من وضعیت جامعه کنونی را درک می کنید).

مطالب ارزنده ای را که جناب آقای دکتر میر جبار ارجمند تحت عنوان اخلاق ومعنویات پزشکی فرمودند کاملا صحیح و درخور توجه می باشد ولی سوال اینجا است از حرف تا عمل در جامعه امروز، روابط بین پزشکان و بیماران( که هر دو جمعی از مردم همین جامعه اند) چقدر مورد بررسی و کنکاش قرار گرفته است؟ چقدر مسئولین مربوطه این درد را احساس کردند و درصدد رفع آن بر آمدند؟! انتقادات موقعی سازنده و موثر است که پشت بند آن پیشنهادات و راهکارهای سازنده گقته شود.
ما از صبح تا شب بگوییم جامعه پزشکی باید چنین باشد وچنان باشد و بر روی کاغذ اخلاق ومعنویات پزشکی را که قسمتی از آن الگو بر داری از جامعه غربی می باشد بنویسیم و به همه بدهیم ولی وقتی نظارت و پایشی نباشد فیدبکی هم در کار نیست! شما نوشتید که آقای دکتر معین اعتراف کردند! به نظر شما انسان چه موقعی اعتراف می کند؟ موقعی که خودش یا همکارانش، ویا اطرافیانش عملی را خلاف واقع انجام می دهند، تحت فشار روحی یا وجدان درد لب به اعتراف می کشایند! اگر این را اعتراف هم بدانید آیا شامل حال همه پزشکان می شود؟ ایا آماری در کشور وجود دارد تا اخلاق و معنویات پزشکی را مورد سنجش و ارزشیابی قرار داده باشد؟ یا تنها به مشاهدات امثال من و شما کفایت می کنند که هر کدام وقایع پیرامون خود را که مشاهده کردیم ومی کنیم آن را به کل جامعه پزشکی نسبت بدهیم! اگر پزشکان باید تقدس داشته باشند و اخلاق ومعنویات پزشکی دقیق در جامعه رعایت شود، چه کسی یا کسانی باید متولی و ناظر بر عملکرد پزشکان باشند؟ ایا بیماران و مردم جامعه باید ناظر باشند؟ و یا خود پزشکان باید بر اساس وجدان بیدار، خود را ارزیابی کنند؟ و یا مسئولین مربوطه که مدیریت و نظارت وظیفه اصلی آنها است؟!
در مورد ارتباط پزشک با بیمار و رعایت اخلاق ومعنویات پزشکی باید عرض کنم این ارتباطات متقابل و خطی نیست که دو طرف به نفع هم کنار بیایند یعنی بیمارتنها تشخیص ودرمان بخواهد و پزشک وقت حق ویزیت! بلکه خیلی پیچیده تر می باشد و از نظر من پزشک و بیمار دو راس یک مثلث و آن هم در قاعده می باشند که راس سوم آن که در بالا قرار می گیرد دولت و مسئولین ذیربط، متولیان حفظ بهداشت و سلامت جامعه هستند که در راس امور قرار می گیرند و قوانین و ضوابط و آیین نامه ها را تنظیم می کنند و باید ارزیابی وارزشیابی سلامت جامعه را با دقت و ظرافت تمام انجام دهند!
اگر پزشکی با جان بیمار معامله می کند یا بیمارستانی تا پول نگیرد بیماری را بستری نمی کند چه کسی باید مقابل آنها بایستد؟ چه کسی متولی برقراری عدالت است؟ چه کسی مدافع حقوق بیمار می باشد؟ کجایند تا به داد مردم برسند؟ آیا می دانید چند درصد از سهامداران بیمارستان های خصوصی و کلینیک های خصوصی و پاراکلینیک ها خصوصی غیر پزشک هستند و درامد هنگفتی از این طریق به جیب می زنند؟! بله در این صورت وقتی منافع افرادی در میان باشد در بیمارستان های خصوصی تا پول نگیرند بیمار بستری نمی شود چون خود گردان است و باید درامد داشته باشد تا خودش را بچرخاند!!
خانم مختاری عزیز درد دل بسیار است! ولی چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است! همه چیز در دنیای امروز و جامعه ما بر محور پول می چرخد چرا کتمان کنیم؟ چرا از واقعیت فرار می کنیم؟ چرا عده ایی وقشری از جامعه را متهم می کنیم که اخلاق و معنویات را رعایت نمی کند؟ شما مواردی از مشکلات بیماران را در ارتباط با مشاغل پزشکی ودندان پزشکی وداروسازی بیا ن کردید همه این ها را همه می دانند و حتی مسئولین رده بالا ی جامعه پس چرا کاری نمی کنند؟! چون در جامعه فعلی ما همه چیز بر محور پول می چرخد! با پول می شود حتی عاقبت به خیر شد، حتی برای نماز وروزه قضا و ........ باز پول میدهند! شما فرمودید" ......و ده ها نمونه دیگر که روزانه این مردم بیچاره به سبب کم لطفی برخی از اعضای جامعه پزشکی ما باید تاوان آن را بپردازند، توجیه منطقی اعتراف آقای دکتر معین و البته پذیرش آن از جانب افراد منصف خواهد بود. " همه مثال های شما به پول برمی گردد یعنی اگر پزشکی حق ویزیت یا درمانش را بر اساس تعرفه دولتی و یا تعرفه های قانونی که از طرف بیمه ها و مراکز درمانگر در بخش دولتی و خصوصی صادر می شود، بگیرد، اخلاق ومعنویات پزشکی رعایت می شود!! اصلا اخلاق ومعنویات پزشکی که جناب اقای دکتر ارجمند بیان فرمودند را اگر مطالعه کنید درصد کمی از آن به پول ارتباط دارد مابقی باید آموزش داده شود از بچگی، دوران دبستان،دوران دبیرستان، دوران دانشجویی پزشکی در دانشگاه و... باید فرهنگ جامعه را درمان کرد! باید دید توقعات بیماران جامعه ما از پزشکان چیست و توقع پزشک از دولت و مسئولین و بیماران چیست؟ شما در کشورهای مثل امریکا و کانادا کمتر برخورد می کنید که حق وحقوق بیمار ویا پزشکی پایمال شود چون آنجا قانونمند می باشد و اگر پزشکی تخطی کند وای به حالش! ولی پزشک از نظر مالی تامین است در کانادا سیستم پزشکی مجانی است و تمام شهروندان کانادایی به یک اندازه تحت پوشش رایگان سیستم بهداشتی برای سلامت ودرمان هستند. بعنی نه پزشک حرف پول را می زند نه بیمار! برای همین اخلاق ومعنویات پزشکی در انجا خیلی خیلی کاملتر از جامعه ما رعایت می شود چون پزشکان، بیمارستان ها و مراکز درمانی( دهنده گان خدمت) و بیماران یا مردم ( گیرنده گان خدمت) زیر نظر دولت در سایه سیستم بهداشتی رایگان انجام وظیفه می کنند و به ندرت تخطی صورت می گیرد و همه راضی هستند! اما در ایران چی؟ چه کسی متولی تامین هزینه های بستری ودرمانی بیماران (که 80% توسط خود بیماران پرداخت می شود، به گفته خود مسئولین بهداشت) هستند؟ تمام این تداخلات ومشکلاتی را که در جامعه فعلی ما می بینید درصد کمی از آن به پزشک بر می گردد ! من بیش از بیست سال در این جامعه پزشکی کردم و عمری باقی باشد من وامثال من هم که کم نیستند، باز هم در خدمت مردم خواهیم بود و اخلاق ومعنویات پزشکی را از جانب خود رعایت می کنیم ولی باید برای کل جامعه برنامه ریزی داشته باشیم !
خانم مختاری گرامی باید واقع بین و منصف و عملگرا باشیم امروزه بدون پول سر قبر کسی قرآن هم نمی خوانند! چه چیزی جامعه ما را به این سمت سوق داده است؟ اخلاق و معنویات در همه اقشار جامعه ما در حد حرف و پاره کاغذ نوشته وخوانده می شود، کو مرد عمل؟ اگر من معترض به اعتراف ( چیزی که شما استنتاج کردید) پزشکی می شوم چون به اندازه کافی جامعه پزشکی مورد تاخت وتاز قرار گرفته است همین مانده که اقرار به زور هم گرفته شود و بگوییم همه چیز تقصیر پزشکان است تا مسئولین مربوطه نفس راحتی بکشند و گود ومیدان را خالی کنند (که البته مدتها است خالی کردند) و شب آسوده سر بر بالین بگذارند و نظاره گر اثرات متقابل جنگ و جدل ها ی پزشکان وبیماران باشند!! تا خودشان مشکلاتشان را حل کنند و همدیگر را مقصر بدانند! ما باید هوشیار باشیم!
در ضمن باید عرض کنم افرادی مثل شما کم پیدا می شوند که قدردان فداکاریها و ایثار گریهای پزشکان باشند! امروزه در برنامه های مختلف درکانال های تلویزیونی زیر پرچم ظنز وخنده بازار و شو های تلویزیونی و.... به مسخره کردن جامعه پزشکی که خود از همین مردم سرچشمه گرفته اند، می پردازند حتی در جراید وروزنامه ها و پمفلت ها و... به تخریب جامعه پزشکی می پردازند! چرا؟ چه کسانی سود می برند؟ تا به حال فکر کردید مسئولیت از دوش چه کسانی برداشته می شود؟!
من نوعی قبل از این که پزشک شوم از همین مردم و بیماران بودم {دو سوم دفترچه بیمه دوران بچگی و نوجوانی من با مراجعه به دندان پزشکی پرشده بود( که شرح آن مفصل است)}! ولی چه چیزی باعث شد که عاشق شغل پزشکی و معلمی و تدریس شوم رفتار پزشکان و معلمان صدیق در جامعه و خدماتی را که با جان و دل به مردم ارائه می دادند! در دوران نوجوانی وجوانی حرف از خدمت به مردم زدن راحتتر است تا وقتی وارد تحصیل و بعد هم محیط کار می شوی و باید وجدان داشته باشی و عمل کنی!
خانم مختاری گرامی نمی دانم شغل شما چیست شاید هم اهمیتی نداشته باشد بدانم ولی برای اینکه قشری را درک کنیم تا کم و کاستی ها و حق و حقانیت را با ذره بین ببینیم باید در آن قشرو یا با آن قشرازجامعه، با وجدان بیدار و داریت کامل کارکرده و حتی زندگی کرده باشیم!
در کل باید عرض کنم تمام مطالب و درد دل های گفته شده مستقیم و غیر مستقیم با اخلاق و معنویات، نه تنها درجامعه پزشکی بلکه درسایر اقشار جامعه ارتباط دارد!
بیاید با اندیشه و تعقل و قانون مداری آشنا شویم تا از حرف به عمل برسیم نه دنبال مقصر!
پاینده و پیروز باشید
دکتر فریبا کرامت
گفتاورد نام
سمیه م, 10/09/2013 07:01:05 pm
سلام
من مشکل دندانی پیدا کردم و می خواهم از یک دندان پزشک شکایت کنم. در صورت امکان بنده را یاری نمائید.
متشکرم.
 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر
 

مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،...
آموزش، کاریابی، رایانه، وب،...
ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،...
پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،...
مذهب، هنر، تاریخ،...