مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،.. |  آموزش، کاریابی، رایانه، وب،..  |  ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،.. |  پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،.. |  مذهب، هنر، تاریخ،... 
درس‌های انتخابات 30 تیر 1390  انجمن دندان‌پزشکی ایران

درس‌های انتخابات 30 تیر 1390 انجمن دندان‌پزشکی ایران

آیرج کی‌پور

عضو کارگروه حقوقی انجمن دندان‌پزشکی ایران

16 مهر 1391

درس‌های انتخابات 30 تیر 1390 انجمن دندان‌پزشکی ایران


در تاریخ 12/شهریور/1391 شعبه12دادگاه عمومی تهران، پس از بررسی دادخواهی هیئت مدیره انجمن دندان‌پزشکی ایران در دادنامه شماره 9109970227200429 اعلام کرد:

« با عنایت به این که خواندگان دلیلی بر وقوع تخلف و عدم رعایت دستورالعمل موصوف از سوی انجمن خواهان ارائه ننموده اند و در نامه مورخ 29/ 8 /90 مدیرکل سیاسی وزارت کشور صرفاً به عدم تایید صحت انتخابات اشاره شده است، دادگاه دعوی مطروحه را به کیفیت حاضر وارد دانسته و در رعایت ماده 198 قانون آئین دادرسی مدنی و با استناد به اصل 26 قانون اساسی، حکم بر ابطال مصوبه 2/8/90 کمیسیون ماده 10 قانون احزاب ..» می‌دهد.

مجمع عمومی و انتخابات 30 تیر 1390 انجمن دندان پزشکی ایران در تالار غرضی بیمارستان میلاد، که با حضور حدود 1200 نفر از دندان‌پزشکان تهران و شهرستان‌ها جریان یافت، یکی از نادرترین و چالش برانگیزترین انتخابات همه دوره‌های تاریخ دندان‌پزشکی ایران شد. پسامد این انتخابات جداگانه بررسی خواهد شد. در این نوشتار تلاش کرده‌ام تجربیاتی را که می‌توان ذخیره کرد و در بهینه سازی و روزآمد کردن انجمن به کار گرفت، آورده شود تا گرد فراموشی بر دفتر آن ننشیند و خطا تکرار نگردد. درس‌های این مجمع عمومی و انتخابات آن در این نوشتار بازبینی شده است:

درس نخست: تفاوت شخص حقیقی و شخص حقوقی - یک شخص حقیقی می‌تواند در سازمان‌‌ها و نهاد‌های گوناگون عضو باشد و در انتخابات انجمن با دوستان خود همسو شود تا برنامه انتخاباتی یک‌سانی ارائه دهند ولی دخالت یک انجمن ( شخص حقوقی) در انتخابات انجمن دیگر مجاز نیست. کاری که هیئت مدیره انجمن دندان‌پزشکان عمومی ایران کرد و با آرم و نام این انجمن به سود یک گروه برگزیده وارد انتخابات درونی انجمنی دیگر( انجمن دندان‌پزشکی ایران) شد، در عمل موجب دو دستگی در میان اعضای انجمن و در نهایت کاهش اعتبار آن انجمن و گردانندگان آن شد. روشی نادرست که تکرار آن می تواند خسارت بیش‌تری در پی داشته باشد.

درس دوم: ضرورت پرورش نیروی کارآمد -کم‌توانی تشکیلاتی و سازمان‌دهی نه چندان وزین هیئت مدیره انجمن دندان‌پزشکی ایران و آماده نبودن آنان برای پیش بینی درست و رویاروئی به موقع با وضعیت بحرانی (حضور چندین برابری همکاران در مجمع عمومی و ...)، فراورده بی‌توجهی به کادر پروری بود. ضرورت تربیت نیروی پرشمار کارآمدی که بتوانند در همه گستر‌ه‌ها با تسلط به اساس‌نامه و آئین نامه‌های اجرائی، بر بحران فائق آمده و جای اما و چرا باقی نگذارند، از همان مجمع عمومی اسفند 86 در دستور کار هیئت مدیره قرار داشت. بررسی کار مجمع عمومی سال 90 نشان می‌دهد که هنوز هم در دستور کارهیئت مدیره قرار دارد.

درس سوم: - انتخاب هیئت رئیسه مجمع عمومی - انتخاب هیئت رئیسه مجمع عمومی باید با باریک‌بینی و وقت کافی انجام شود. اگر در انتخابات 30 تیر 90 هیئت رئیسه‌ای با توانائی و تجربه بالا انتخاب نشده بود، بی‌تردید کار به درهم پیچیدگی و بی‌نظمی می‌کشید. اداره خوب و قانونی جلسه از موفقیت‌های برجسته هیئت رئیسه منتخب مجمع عمومی سال 90 بود.

درس چهارم: اهمیت گزارش دهی سالانه - در مجمع عمومی سال 1386 گزارشی بسیار درهم، ابتدائی و غیر علمی، توسط نایب رئیس هیئت مدیره وقت خوانده شد( رئیس هیئت مدیره به مجمع نیامده بود). نازل بودن گزارش هیئت مدیره وقت، این انتظار را به وجود آورد که هئیت مدیره برگزیده انتخابات همان مجمع، با درس گرفتن از آن فاجعه، نخست، به وظیفه اساس‌نامه ای خود عمل کرده و با تشکیل مجمع عمومی سالانه از ایجاد ابهام و سست کردن اعتماد رای دهندگان پرهیز کند و دوم، گزارشی به عرض اعضای مجمع عمومی برساند که قابل دفاع باشد.
متاسفانه هیچ مجمع عمومی سالانه‌ جدی‌ای برگزار نشد و گزارشی نیز که توسط هیئت مدیره فعلی پس از سه سال و اندی به مجمع عمومی 30 تیر 90 آورده شد، دست کمی از گزارش هیئت مدیره سال 86 نداشت! تکرار یک خطا ما را به این نتیجه می‌رساند که یا حسن نیت وجود ندارد و یا توانائی غایب است!. اولی یک آسیب معرفتی است و باید درمان ریشه ای شود، اما دومی یک کمبود است و با دوره های آموزشی قابل اصلاح.

درس پنجم: شمارش رای‌ها – یکی از زیباترین صحنه‌های انتخابات 30 تیر، فرایند رای شماری بود. مجمع عمومی فشار بسیار زیادی را تحمل کرد و در لحظه‌هائی حفظ آرامش به راستی دشوار می‌نمود، اما هنگام شمارش رای، همدلی، رفاقت و همکاری شمارندگان نشان داد که احترام به همکار و « حق همکاری» در بین دندان‌پزشکان ایران ریشه ای ژرف دارد و رقابت های انتخاباتی نمی‌تواند به آسانی بر آن رخنه وارد کند.
پس از پایان یافتن رای‌گیری، طبق توافق قرار شد کاندیداها نمایندگانی برای شمارش رای معرفی کنند. این نمایندگان با حفظ احترام کارگروه و با همدلی و راست کرداری رای‌ها را شمرده و پس از کنترل و امضاء تحویل ناظران دادند. به عکس‌ها و فیلم گرفته شده از این مرحله کار مجمع عمومی اگر دقت کنید گروهی یک‌پارچه را می بینید که با جدیت و دوستانه به شمارش رای مشغولند. دیدن چنین صحنه‌هائی است که دموکراسی را تا این حد شیرین می‌کند. رقابت برای انتخاب شدن در کنار رقیبی که دوست من است.

درس ششم: مسلط نبودن بازرس‌ها به اساس نامه - یکی از ماموریت‌های بازرس این است که به مجمع عمومی گزارش دهد هیئت مدیره اساس‌نامه را رعایت کرده است یا نه. بازرسان انجمن علمی و صنفی با بیان این که هیئت مدیره به آنان اجازه نداده است اسناد را بررسی کنند، آب پاکی روی دست اعضای مجمع عمومی ریختند و کار دیگری را پی گرفتند. نبود آئین نامه اجرائی موجب شده است در چنین وضعیتی ابهام بر کار مجمع عمومی سایه بیفکند. هیئت مدیره گزارش مرخمی می‌دهد و بازرس حرفی برای گفتن ندارد!. در این صورت چه باید کرد؟ این همان ابهامی است که پس از گزارش هیئت مدیره، سخنرانی بازرس و رد شدن گزارش هیئت مدیره از طرف مجمع عمومی ( که من آن را یکی از لحظه های درخشان اراده جمعی اعضاء در دفاع از کیان انجمن دیدم) بر مجمع عمومی سایه افکند. مجمع عمومی گزارش هیئت مدیره را نپذیرفت.
انتظار این بود که هیئت مدیره پس از رد شدن گزارشش در مجمع عمومی عادی، تدارک مجمع عمومی فوق العاده را ببیند که ...نشد!

درس هفتم: سیاه چاله‌ی قانون - نبود آئین نامه اجرائی مصوب مجمع عمومی که با بررسی دقیق وظایف اساس نامه ای، پاسخ گوی همه جنبه‌های فعالیت انجمن باشد، در کار روزمره انجمن و برگزاری مجمع عمومی و انتخابات آن تاثیر منفی بر جای گذاشته است. پس از حدود یک سده فعالیت سازمان یافته پزشکان دهان و دندان، هنوز در انجمن دندان پزشکی ایران( و تا جائی که می دانم انجمن دندان‌پزشکان عمومی ایران و ....نیز) آئین نامه اجرائی اساس‌نامه نوشته نشده و المعنی فی بطن الشاعر است. کار سترگی که امیدوارم هیئت مدیره برگزیده مجمع عمومی 30 تیر 90 ، با روی گردانی از روش هیئت مدیره سابق، با راست کرداری، برگزاری مجمع عمومی سالانه منظم، گزارش دهی دقیق و تصویب آئین نامه اجرائی در مجمع عمومی، به این نابسامانی خاتمه دهد.

درس هشتم: عامل‌های ضد قانون مداری - وجود دو اساس‌نامه برای یک هیئت مدیره ( اساس نامه انجمن صنفی و اساس نامه انجمن علمی) در عمل کار را به نا بسامانی تشکیلاتی و مخدوش شدن رای‌ها و تصمیم گیری جلسات هیئت مدیره کشیده است تا آن جا که حتی در مجمع عمومی مشخص نشد بازرس انجمن علمی کدام است و بازرس انجمن صنفی کدام.! در حال حاضر ترکیب هیئت مدیره انجمن صنفی و هیئت مدیره انجمن علمی یک‌سان نیست و 3 نفر از اعضای هیئت مدیره علمی، عضو هیئت مدیره صنفی نیستند. با چنین ترکیب و روشی هیچ تصمیم هیئت مدیره نمی‌تواند قانونی باشد مگر این که دقیقاً هر جلسه مشخص کند جلسة هیئت مدیره انجمن صنفی است یا جلسة هیئت مدیره انجمن علمی. گزارش هیئت مدیره در مجمع عمومی 30 تیر حتی مشخص نکرد گزارش هیئت مدیره انجمن صنفی خوانده می شود یا گزارش انجمن علمی!. کلید گشایش این کلاف درهم ریزنده قانون مداری، در دست کمیسیون انجمن های علمی گروه پزشکی وزارت بهداشت است.

درس نهم: واکنش ناظران کمیسیون ماده 10 قانون احزاب ( انجمن صنفی) و ناظران کمیسیون انجمن‌های علمی وزارت بهداشت( انجمن علمی) - با بالا رفتن فشار عصبی برای حفظ آرامش شرکت کنندگان در مجمع عمومی، همکاری همه اداره کنندگان و ناظران مجمع ضروری شد.
ناظر کمیسیون ماده 10 قانون احزاب (انجمن صنفی) و ناظران کمیسیون انجمن های گروه پزشکی( انجمن علمی) دو روش متفاوت در پیش گرفتند. ناظر کمیسیون ماده 10 قانون احزاب نتوانست در مجمع عمومی روشی روان در پیش گیرد و سرانجام نیز پس از انتخابات رای بر « ابطال مجمع عمومی و انتخابات» داد.
ناظران انجمن‌های گروه پزشکی ( انجمن علمی) تا انتهای انتخابات ایستادند و پس از امضای سند‌ها و یاری رساندن به هیئت رئیسه مجمع عمومی، مرحله بعدی کار را یادآوری کردند. امروز که دادگاه مصوبه کمیسیون ماده 10 قانون احزاب را باطل اعلام کرده است و در حقیقت امر، با بررسی سندهای ارائه شده، به سود درستی انتخابات رای داده شده و مهلت قانونی زمان تجدید نظر این دادنامه نیز به پایان رسیده است باید دید کمیسیون انجمن‌های گروه پزشکی آن‌چنان که در حفظ آرامش مجمع عمومی تلاش کرد، این بار نیز با صدور به موقع مجوز فعالیت هیئت مدیره منتخب مجمع عمومی 30 تیر 1390 انجمن علمی دندان پزشکی ایران به دوگانگی و سرگردانی حاکم بر انجمن علمی پایان خواهد داد و یا باز هم آن چنان که سردبیر خبرنامه انجمن دندان‌پزشکان عمومی با زبان تهدید نوشته است، انجمن علمی: « وارد چالش بسیار بزرگ‌تری خواهد شد.»

درس دهم: شکایت‌ها- پس از اعلام رای، چند تن از کاندیدا‌ها و هواداران آنان که در انجمن دندان‌پزشکان عمومی پایگاه زده بودند، درستی انتخابات را زیر علامت سؤال برده و به کمیسیون انجمن‌های وزارت بهداشت و کمیسیون ماده 10 قانون احزاب شکایت کردند. دادخواهی حق همه کسانی است که احساس می‌کنند به آنان ستم شده است. شکایت کردن این همکاران به خودی خود، بهره‌گیری از یک حق طبیعی و قانونی بود و اگر قانون مداری در انجمن خوب ریشه دوانده بود، حتی وکیل حقوقی و مشاوران انجمن می‌بایست به این همکاران یاری رسانند تا بتوانند خواسته خود را مستدل و قابل دفاع تدوین کنند. بنابراین نمی‌شود خرده گرفت که چرا شکایت؟. بل‌که انتقاد بر شیوه شکایت و دست‌افزار آن وارد می‌شود. 1) بنا به اساس‌نامه، این همکاران می‌بایست نخست به هیئت رئیسه مجمع عمومی انجمن شکایت کنند و فقط زمانی که هیئت رئیسه نتوانست پاسخ درستی به خواسته آنان بدهد و یا نقض بی‌طرفی کرد، راهی دیگر پی گیرند. 2) گرد آوری تومار(طومار) به‌ویژه در شهرستان‌ها یک شیوه تهاجمی است و هیجان برانگیز. چه کسانی و با کدام ایده به این نتیجه رسیدند که چنین شمشیر زهرآب داده‌ای را برای جراحی یک جوش کوچک به کار گیرند؟. اکنون که دادنامة دادگاه، در معنای محتوائی خود، انتخابات مجمع عمومی 30 تیر 90 را تایید کرده است، جمع کنندگان تومار از این که تا این حد شتاب زده چنین روش خروشنده‌ای را علیه همکاران حرفه‌ای خود در یک انجمن علمی به کار گرفته اند، چه احساسی دارند؟. به نظر می‌رسد این درس را باید خوب آموخت و از به کار‌گیری چنین شیوه هائی علیه همکاران انجمنی خود پرهیز کرد.

درس یازدهم: ضرورت شناخت راه بهینه در مشورت با اندیش‌مندان عضو انجمن – انجمن دندان پزشکی ایران مدتی بر سر دو راهی دفاع از رای اعضای مجمع ( با مراجعه به دادگستری طبق ماده 13 قانون احزاب) و یا پذیرش نظر کمیسیون ماده 10 قانون احزاب( ابطال مجمع عمومی و انتخابات) قرار گرفت. سر انجام هیئت مدیره با اکثریت آراء تصمیم گرفت برای دادخواهی به دادگستری مراجعه کند. با تلاش وکیل انجمن و ارائه سندهای گوناگون به دادگاه، در تاریخ 12/6/1391دادنامه به سود خواسته انجمن دندان پزشکی ایران صادر شد. این دادنامه نشان داد که در تمام نمونه های مانند، باید قانون را دانست و از راه‌نشانه های تعیین شده سود برد. این راه، آرام و بدون تنش است و از ایجاد دیوارهای اتهام زنی و توهین ( که متاسفانه نمونه هائی از آن را در دست داریم) و برتری اندیشه نا امیدی و منفی‌گرائی در انجمن جلوگیری می کند و ادامه همکاری و حفظ یک پارچگی فعالان همه انجمن ها را در رسیدن به خواسته های اساس نامه ای هموار می‌کند.
کمیسیون انجمن های علمی گروه پزشکی وزارت بهداشت تا کنون سکوت کرده است اما به نظر می‌رسد اکنون که رای دادگاه اعلام شده است راه برای پذیرش بی ابهام هیئت مدیره علمی منتخب مجمع عمومی 30 تیر 1390 باز شده است.

درس دوازدهم: قانون پذیری و پرهیز از انتقام – انجمن های علمی غیر انتفاعی مردم نهاد، آموزشگاه پرورش شهروندانی با ظرفیت بالای تحمل پذیری دیدگاه‌های گوناگون، مدارا با مخالفان نظری و کار بدون چشم داشت ریاستی و بهره مالی اند. اگرچه هنوز نمونه‌هائی از برخورد غیر دوستانه در انجمن‌ها دیده می شود ولی در ادامه راه، قانون پذیری، روشی برتر و فراگیر خواهد شد. اکنون که دادنامه، درستی کار برگزاری انتخابات 30 تیر 1390 را نشان می‌دهد، باید آرامش و اعتماد را به جامعه دندان پزشکی ایران باز گرداند و از هر گونه تهدید به بحران آفرینی با زبانی مانند نوشتار سردبیر خبرنامه انجمن دندان‌پزشکان عمومی ایران که می‌نویسد:« البته این احتمال دارد این انتخابات بنا به هر دلیلی تایید هم بشود که در آن صورت دندان‌پزشکی کشورمان وارد چالش بسیار بزرگ‌تری خواهد شد.» پرهیز کرد.
بخشی از سرمقاله سردبیر خبرنامه انجمن دندان‌پزشکان عمومی ایران (سال یازدهم شماره 88 مهر ماه 1391) را به عنوان نمونه ای ناشکیل که باید از آن گریخت، با ذکر این پرسش که چنین رفتاری در جهت تامین منافع چه کسانی است، در پایان نوشتار آورده ام:

«چالش های دندان‌پزشکی کشور و سروسامان نیافتن انجمن دندان‌پزشکی ایران، یا همان انجمن مادر!!! به‌تدریج در حال وارد کردن هزینه‌های سنگینی به حرفه دندان‌پزشکی می باشد. بعد از انتخابات بحث برانگیز سی‌ام تیرماه 1390 هیئت مدیره و بازرس انجمن دندان‌پزشکی ایران و عدم تمکین به باطل شدن این انتخابات و عدم برگزاری انتخابات مجدد آن‌چنان مشکل ساز شده است که امروز به‌طور رسمی، انجمن دندان‌پزشکی ایران صاحب دو هیئت مدیره، با دو عنوان مختلف می باشد که معمولاً از سوی این انجمن این‌گونه مطرح می شود: یکی هیئت مدیره)همان هیئت مدیره قدیم که پروانه فعالیت آن به پایان رسیده است( و هیئت مدیره منتخب )که پروانه آن صادر نشده و انتخابات آن تایید نگردیده است.) البته این احتمال دارد این انتخابات بنا به هر دلیلی تایید هم بشود که در آن صورت دندان‌پزشکی کشورمان وارد چالش بسیار بزرگ‌تری خواهد شد.»


(سرمقاله خبرنامه انجمن دندان‌پزشکان عمومی ایران مهر 1391)


Tags: انجمن دندان پزشکی ایران, انجمن دندان پزشکان عمومی, انتخابات انجمن, دکتر آیرج کی پور
تعداد نمایش ها: 9894
کاربر مرتبط: 
دکتر آیرج کی پور | Keipour
مطالب مرتبط: 
مجمع عمومی و انتخابات 30 تیر 1390 انجمن دندان پزشکی ایران
شرکت پرشور دندان پزشکان در تعیین سرنوشت حرفه
انتخابات انجمن دندان‌پزشکی ایران، برای این صنف سرنوشت ساز است
بازرسان قانونی انجمن باید به وظیفه خود عمل کنند
اولین جلسه کارگروه انتخابات انجمن دندان‌پزشکی ایران

بازگشت به فهرست


 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر
 

مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،...
آموزش، کاریابی، رایانه، وب،...
ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،...
پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،...
مذهب، هنر، تاریخ،...