مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،.. |  آموزش، کاریابی، رایانه، وب،..  |  ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،.. |  پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،.. |  مذهب، هنر، تاریخ،... 
چالش‌هایی در مدیریت همایش‌های دندان‌پزشکی ایران

چالش‌هایی در مدیریت همایش‌های دندان‌پزشکی ایران

دکتر شکفته راد  -دندان پزشک متخصص

آخر هفته است و پیام گیر مطب اعلام می‌کند که "مطب دکتر به دلیل شرکت ایشان در کنگره دندان‌پزشکی تعطیل است. لطفن اگر پیامی دارید بعد از صدای بوق بفرمایید"این یک اطلاعیه مفید برای جلب نظر مراجعین به مطب است که نشان می‌دهد دندان‌پزشک؛ پویا، جستجو طلب، تازه خواه و دوست دار آخرین اطلاعات مرتبط با حرفه‌ی تندرشدکننده‌ی خود است. چنین دندان‌پزشکی تنها بر تجربه عملی و مطالعات علمی خود متکی نبوده و چشم و دلی نیز به تجربیات و مطالعات سایر هم‌کاران و صاحب نظران دارد.
دندان‌پزشکی  مانند سایر رشته‌های علمی، در حال گذر و پیشرفتی سریع  است و به روزبودن یک دندان‌پزشک -مانند یک دانشمند- ضرورتی اجتناب ناپذیر است. به گونه کلی همایش‌های مختلف دندان‌پزشکی، هریک ارزش و اعتبار ویژه خود را دارند  که شامل رشته‌های تخصصی مشترک و وابسته اند و برای دست یابی به اهداف مشخصی طرح و برنامه‌ریزی و برگزار می‌شود، که ترویج و گسترش دانش و در نهایت، آسایش انسانی را در برمی‌گیرد.
برنامه‌های دندان‌پزشکی، به ویژه همایش‌های  سراسری -اعم از ملی یا بین المللی-  شامل بخش‌های مختلفی می‌ باشد که برگزاری آن‌ها با زحمات و صرف هزینه فراوان ممکن می‌گردد. بخش‌های علمی، صنفی، اداری و تشریفاتی، بازرگانی، پذیرایی، ارتباطات و تبلیغات، انتشارات و انواع فعالیت‌های خرد و کلانی که با برنامه‌ریزی طولانی و صرف وقت فراوان از سوی مدیران و برگزارکنندگان، تنها برای ساعات و روزهای محدودی انجام می‌شود. بسیاری از دندان‌پزشکان و دانش‌جویان به صورت داوطلبانه و افراد فراوانی نیز به صورت کارمندان و مسوولین اجرایی، به حُسن برگزاری برنامه‌ها یاری می‌رسانند. همه این تلاش‌ها اگر به ثمر نشسته و نهایتن به رضایت‌خاطر شرکت کنندگان منجر شود، اثرات همایش مانا و موثر خواهدشد. در این صورت، اهداف عالی برنامه، هم در رفتار حرفه ای دندان‌پزشکان بروز و نمود پیدا می‌کند و هم یاد و نامی از آن در آینده باقی و مطرح خواهد ماند.
درباره همایش‌های دندان‌پزشکی ایران، که با نام کنگره‌های بین المللی سالانه، با همت موسسین جامعه دندان‌پزشکی از سال 1342 آغاز شده، از دیدگاه‌های مختلف می‌توان بحث کرد که صاحب نظران بسیار این کار را انجام داده یا خواهند داد. جمع‌آوری تمامی مباحث مختلف در این مورد نیز خود یک کار ارزنده است که ممکن است روزی با همت انجمن دندان‌پزشکی یا سایر انجمن‌ها یا همکاران صورت گیرد و مجموعه ای مفید برای دندان‌پزشکی فراهم آید. اما فارغ از بررسی تاریخی، آماری، اداری، مالی، علمی، اعتباری، مکانی و بسیاری جنبه‌های دیگر که همه مهم و قابل توجه هستند، هدف این نوشتار توجه دادن همکاران به برخی نکات مخفی یا مسکوت مانده در همایش‌های علمی و صنفی دندان‌پزشکی و تاکید بر برخی چشم اندازهای احیانن مغفول مانده آن‌هاست. در این مقال، با طرح برخی پرسش‌ها و توجه دادنِ همکاران پویا و نوجو به برخی انتقادات، نگارنده، تکلیف خویش را ادا می‌کند. پیش از ورود به مطلب، ذکر این نکته اهمیت دارد که نکاتی که در اینجا فقط مورد «اشاره» قرار می‌گیرد، نکاتی کلیدی بوده و هرگز نظرات یک نفر نمی‌تواند برای بحث در این حوزه‌ها کفایت کند. تغییرات و طرح‌ها نیازمند کار تیمی و درازمدت افراد حرفه ای و باتجربه در زمینه‌های گوناگون است. دوم این که طرح این مباحثِ کلیدی، نه تنها به اشاره و فشرده بیان شده، بلکه تا حدودی- به دلیل همین فشرده نویسی- خام و پراکنده است. این نوشته در واقع می‌تواند به عنوان یک پیش نهاد و طرح ابتدایی برای شروع یک کار تیمی موثر و کارساز، مورد نظر قرار گیرد.

نگاه علمی
کسانی که در مراتب بالای علمی وارد شده و «دانشگاهی» تلقی می‌شوند، مهم‌ترین تفاوتی که با «غیردانشگاهیان» باید در ایشان باشد یا شکل بگیرد، تفاوت نگاه به پدیده‌هاست. چنین اشخاصی دیگر کمتر اسیر «عادات» و تقلید از گذشتگان هستند و با هر موضوعی، ابتدا با تردید و پرسش برخورد می‌کنند. همین تردیدها و پرسیدن، موجب پیشرفت علم شده و جوامعی که کمتر اسیر آداب و سنن و عادات هستند، پیشروتر و موفق‌ترند. توضیح این موضوع برای خوانندگانی که هریک خود مراتبی بالاتر از نگارنده دارند بیجاست، اما غرض این است که در ابتدای بحث، چند پرسش کلیدی در زمینه کنگره‌های دندان‌پزشکی کشور مطرح کنیم، که خوب است از سوی مدیران هر کنگره برای برنامه تحت مدیریت خود در نظر باشد:
1.    آیا برای برگزاری کنگره، سوابق و تجربیات مکتوبی از برنامه های گذشته برای مرور وجود دارد؟
2.    آیا برنامه ای برای ثبت و درج تجربیات برنامه پیش بینی شده است؟
3.    آیا در برنامه ریزی و اجرای کار از متخصصینی خارج از دندان پزشکی نیز باید کمک گرفت یا کار باید صرفن توسط دندان پزشکان اجرا شود؟
4.    چه برنامه‌ای برای نظرسنجی، نظرخواهی، ثبت وقایع، ارزیابی عمل‌کرد و خلاصه تدوین تجربیات و انتقال به مدیران سایر همایش‌ها پیش‌بینی شود؟
5.    چه نکات مثبتی در کنگره های قبلی موردنظرسنجی و پژوهش قرار گرفته که باید تکرار یا تقویت شود؟
6.    چه نکات منفی و اشکالاتی در کنگره های قبلی پیش آمده که باید از آن ها تا حد ممکن پرهیز شود؟
7.    از چه طریق بهتر است که مدیریت های مختلف تعیین شود؟
و بسیاری سوالات که می تواند از سوی مدیران انجمن مطرح باشد و یا از سوی پژوهش گران منصفی که به ارزیابی برنامه ها می پردازند.

رفتار علمی
دوران کنونی عصر تخصص‌گرایی و همکاری‌ رشته‌های گوناگون علمی، برای اجرای فعالیت‌های جدی است. یک مدیر شایسته، برای برگزاری همایش‌ حرفه‌ای تحت سرپرستی خود، نه تنها از دندان‌پزشکان مجرب، بلکه از کارشناسان رشته‌های بازرگانی، ارتباطات، آی‌تی، وب، مدیریت، بازاریابی، برنامه‌ریزی، تبلیغات، رسانه، تشریفات و... به نحوی شایسته بهره می برد. دیگر دوره‌ی حکیم‌باشی و همه‌چیزدانی و همه‌کاره‌بودن باید فراموش شود و این نکته که همه چیز را -به ویژه دراین زمان- همه‌کس داند مورد باور و عمل قرار گیرد. یک دندان‌پزشک، ولو در بالاترین رتبه علمی و آکادمیک هم که باشد، نمی‌تواند خود را در حوزه‌های اشاره شده صاحب نظر بداند و با دخالت مستقیم و عدم بهره‌وری از افراد صاحب نظر در حوزه‌های دیگر، عملن سطح کیفی و کمی یک همایش علمی را تنزل دهد.

هدف مندی و برنامه‌مداری
برای اجرا و پیش‌برد موفقیت آمیز هر کار، حتی یک مسافرت کوتاه، باید ابتدا هدف کلی و سپس اهداف جزئی را تعیین و تعریف و برای اجرای آن برنامه‌ریزی دقیق نمود. از سوی دیگر، وزن و ارزش هدف یا اهداف باید متناسب با قدر و منزلت کاری باشد که انجام می‌شود. نمی‌توان همایشی مهم  مانند کنگره سالانه یک انجمن، با هزاران عضو و شرکت کننده و صدها میلیون تومان بودجه را به مراحل اجرایی رساند، بدون این که با حضور فعال افرادی با تخصص‌های مختلف، برنامه ریزی مدون و هدف‌های تبیین شده ای مورد توجه قرار گرفته باشد. تعریف هدف، خود راه‌گشای مدیران و مجریان در شناخت مسیر بوده و باعث تسهیل برنامه‌ریزی مطلوب برای دست‌یابی به آن‌ها خواهد بود. مطمئنن توجه به نظرات کارشناسانه‌ی افراد صاحب‌صلاحیت و باتجربه، موجب تسریع امور، اتلاف کمتر وقت و انرژی و کاهش هزینه‌ها خواهد شد.
بیان این نکته‌ی اندکی صریح و دوستانه هم به اشاره لازم است که برای برگزاری یک همایش، دست‌اندرکاران، ماه‌ها جلسات متعدد برگزار می‌کنند و آمار ساعات و تعداد جلسات بحث را اعلام می‌کنند، ولی معمولن زمان صرف شده با بازده کار هم‌خوانی ندارد. نمی‌توان پذیرفت که زمان مصرف شده برای برنامه ریزی یک همایش، ارتباطی با یک «برنامه ریزی» موفق داشته باشد. مراحل درست و علمی برنامه‌ریزی، خود تخصص ویژه‌ای می‌طلبد. باید باور کرد که حضور یک متخصص رشته مدیریت می تواند در تسهیل و تسریع مراحل برنامه‌ریزی بسیار موثر باشد. حداقل می‌توان برای برنامه‌ریزی همایش، از نُرم‌ها و فرم‌های تجربه شده‌ی یک یا چند فرهیخته‌ی صاحب صلاحیت که مورد مشاوره قرار می‌گیرند، بهره برد. نشستن و گفتن و چای نوشیدن و برخاستن، آن هم پس از یک روز کاری خسته‌کننده‌ی مطب، نتیجه اش الزامن تدوین یک برنامه جامع نیست. چه بسا بسیاری از برنامه‌های ادعایی، در واقع تکرار عادات نادرستی باشد که سال‌هاست معمول بوده و تنها پیروی شده اند.

تعادل، تناسب و منزلت
درکنار تخصص و تکنولوژی، تناسب و تعادل نقشی سازنده‌تر را بازی می‌کند. انتظار شرکت‌کنندگان از گردانندگان هر همایش حرفه‌ای، یک توقع برخاسته از وزن، مقام و منزلت مدیران همایش است. شایسته این است که بین نگاه‌ها، ادعاها، هدف‌ها و رفتارها تناسبی منطقی برقرار باشد. تعادل شخصیت مدیران ایجاب می‌کند "آن کنند که ادعا می‌کنند". اندوخته و سابقه ای نیکو از همایش ایجاد کنند که خاطره‌ساز و به‌یاد ماندنی شود. به عبارت ساده‌تر، انتظارات شرکت‌کنندگان باید در حد ممکن برآورد شود و آن‌ها از شرکت در همایش، شاد و راضی، با خاطره‌ای خوش و دست‌مایه علمی و به‌یادماندنی، بیرون بیایند. همایش، باید منزلتی برای شرکت کننندگان و درنتیجه برای مدیران و برگزارکنندگان بسازد.

سیاست، کیاست و شایسته سالاری
مدیریت شایسته در هر رده و هر زمینه‌ای ایجاب می‌کند که در حوزه مسوولیت خویش، نگاهی «عمیق» و «دورنگر» داشته باشند. هم به عمق و اهمیت موضوعات توجه کنند و هم به گونه ای کار کنند که آثار رفتار ایشان، تنها در مدتی کوتاه ظهور نداشته باشد و بعد به کلی نابود شود. لازمه چنین روش مدیریتی این است که پیش از هرکار، با درایت کافی به سیاست‌گزاری و تدوین استانداردهای کار بپردازند. اساس‌نامه، آیین‌نامه‌ها، مشاوره با صاحب نظران حوزه‌های مدیریت، داشتن تریبون‌های آزاد و امثال این‌ها، نمونه‌هایی از ابزارهای سیاست‌گزاری است که در صورت بی‌توجهی به آن‌ها، مدیریت ادعایی به بازی کودکان مشابهت یافته و منتج به نتیجه دل‌خواه نخواهد گردید.
 
ثبت و انتشار تجربیات
چه بسیار کارهای ارزنده‌ای که انجام می‌شود ولی از آن زحمات، اثری در جایی ثبت نمی‌شود. چه فراوان خطاها و رفتارهای اشتباه و دوباره و چندباره‌کاری‌هایی که برایش صرف وقت، انرژِی، عمر و پول می‌شود و بدون درج و انتشار، مخفی باقی می‌ماند و در نتیجه، مکرر توسط افراد بعدی تکرار می‌شود و سرمایه‌های فراوانی با این تکرارهای بیهوده به هدر می‌رود. همچنین بعدها به دلیل بی‌خبری، کسی قدردان و قدرشناس کارهای انجام شده نخواهد بود. پیشرفت علم و موفقیت افراد و جوامع بشری مدیون ثبت و ضبط و انتشار تجربیات و نظرات گذشتگان است. درنتیجه‌ی وجود و امکان چاپ بود که تجربیات گذشتگان به گونه ای به آیندگان منتقل شده که با پیشگیری از تکرار و بدون اتلاف سرمایه، افراد بعدی به ادامه کارپرداخته و در نتیجه رشد و ارتقا را نصیب بشر کرد. خوب خواهد بود اگر مدیران کنگره‌های دندان‌پزشکی به طور جدی، در کنار کارهای مختلف و متنوع همایش، مسوول یا مسوولینی را تنها برای ثبت مذاکرات، اتفاقات، جلسات و همچنین کلیه اتفاقات و اقدامات بگمارند. جالب خواهد شد که اگر قرار است عکس و فیلم تهیه شود، به جای عکس‌هایی شبیه تصاویر قدیمی زائرین اماکن متبرکه که در کنار پرده‌های نقاشی حرم عکس می‌گرفتند، به ثبت واقعیت‌ها و اتفاقات عادی و جاری بپردازند و مستندهای تصویری و ویدیویی از کارها تهیه کنند که همه این موارد نوشتاری، تصویری، صوتی و ویدیویی، ضمن ثبت خاطرات واقعی و زیبای برنامه‌ها، انتقال دهنده‌ی تجربیات به مدیران همایش‌های بعدی خواهد بود.

نظرسنجی، نظرخواهی، پژوهش
از ملزومات اولیه‌ موفقیت در دنیای امروز، که توجه به آن از بدیهیات است -و تنها حکومت‌های دیکتاتوری  آن را نمی‌پذیرند-، اهمیت به خرد جمعی است. مدیران یک انجمن یا همایش هرچه زیاد باشند و هرچند با سواد و باتجربه، اما "همه چیز را همگان دانند". می‌توان با دانستن نظرات مختلف و دخالت دادنِ ایده‌های متنوع، به برنامه‌هایی به مراتب کامل‌تر و غنی‌تر دست یافت و رفتاری پخته‌تر و سنجیده‌تر داشت. مدیران کنگره‌ها که بعضن از افراد دانشگاهی با سابقه‌ی کارهای پژوهشی انتخاب می‌شوند، می‌توانند در جنب کار خویش، از یک یا چند پژوهشگر بخواهند که ضمن نظرسنجی و نظرخواهی از گروه‌های مختلف، قبل، حین و پس از کنگره، نتایج کار خود را در مراحل مختلف و سپس به صورت نهایی در اختیار قرار دهند تا هم در تدوین برنامه‌ها از نظرات اولیه بهره وری شود و هم اثر و آثاری ماندگار و پرثمر از همایش برگزار شده در اختیار دیگران قرار گیرد و در همایش‌های بعدی به کار آید و تداوم یابد. مدیران توانا و با شهامت، از شفافیت هراسی ندارند.

ارزیابی، ارزشیابی
معمولن در برگزاری برنامه‌های مختلف، به دلیل سختی کارها و صرف وقت و انرژی زیادی که انجام می‌شود، برگزارکنندگان به نادرست گمان می‌کنند که «بهترین» کار را انجام داده‌اند و «بهتر از این نمی‌شد کار کرد»! اگر بپذیریم که همواره دست بالای دست بسیار است، خوب خواهد بود اگر در کنار امور اجرایی همایش، افرادی به صورت خاص، وظیفه‌ی نظارت و ارزش‌یابی بخش‌ها و اقدامات مختلف را داشته باشند. مدیران می‌توانند با تکیه بر تجربیات فراوانِ متخصصین حوزه مدیریت و  با اختصاصی کردن برخی شاخص‌های ارزیابی وعمل‌کرد، بزرگوارانه اجازه دهند که رفتارهای خود ایشان و اقدامات تحت امر و نظارت آن‌ها نیز مورد نظارت و بازنگری قرار گرفته، به نتایج کار آن‌ها نیز نمره داده شود. اگر چنین اعتماد به نفسی در مدیران انجمن‌ها و کنگره‌ها تجلی یابد، این امید ایجاد خواهد شد که بهبود و ارتقای مطلوبی در امور حاصل گردد.

رسانه، خبر
چه خوب خواهد بود اگر مدیران همایش‌ها با مشاوره، مشارکت و جلب همکاریِ رسانه‌های تخصصی، زمینه‌ی «خبرسازی» حرفه‌ای، گزارش‌گری، اطلاع‌رسانی و همچنین تبلیغ را فراهم کنند و با میدان دادن به خبرنگاران باذوق و حرفه‌ای برای پرسش‌گری نسبت به همه تصمیمات و اقدامات، هم به رشد خود و هم مطلع شدن مطلوب مخاطبین کمک نمایند. در کنگره‌های دندان‌پزشکی، جای خالی خبرسازی و خبرنگاری حرفه ای خالی به نظر می‌رسد. خبرنگاران و رسانه‌ها از پذیرفته ترین مراجع برای انعکاس بهینه ی وقایع و فراهم کردن امکانِ نقد رفتارها هستند. نقادی و شفاف سازی، از شیوه‌های بسیار مفید و عمیقن تاثیرگذار در اصلاح کارها، ممانعت از کج روی، انتقال تجربیات، ماندگارکردن وقایع و نهایتن رشد جوامع و مدیران است.

سازندگی، رشد
برگزاری همایش، در واقع یک روش ارزشمند برای ساخت، اصلاح و رشد روش‌هاست. با برگزاری گردهمایی‌ها، مدیران بایستی بیش از هرچیز، در صدد  ایجاد زمینه رشد فکری اعضای خود و شرکت کنندگان باشند. حیف است که کنگره ای با سرمایه‌گذاری سنگین مادی و معنوی برگزار شود و با هدف‌گزاری کوچک مدیران، نقش سازنده‌ی آن کم و حقیر باشد. خوب است که در برنامه ریزی بخش‌های مختلف یک همایش، به دقت به میزان «سازنده» بودن آن توجه شود و به ویژه، از انجام کارها یا بیان سخنانی که به جای سازندگی، تخریب شخص یا ساختاری را در پی دارد، به شدت پرهیز شود. یکی از تخریب‌های معمول که هیچ به نظر نمی‌آید، محروم کردن افراد شایسته از حضور در تصمیم سازی‌ها و همچنین عرضه مقالات و نظرات و در عوض باز گذاشتن عرصه برای افراد ناشایست و ناتوان یا کم توان است. این نوعی از ضد شایسته سالاری مورد نظر ایردن است.

ارتباطات، تشریفات
علم ارتباطات امروزه از رشته‌های تخصصی ویژه‌ای محسوب می‌شود که شایسته است مورد توجه خاص مدیران مختلف قرار داشته باشد. در برنامه‌ریزی همایش‌ها، توجه و ارج‌گذاری به افرادی که در این زمینه تخصص دارند و فراهم کردن امکان حضور این متخصصین، می‌تواند به مطرح شدن شایسته‌ی برنامه در میان جوامع مربوطه و همچنین جلب نظر و همکاری فرهیختگان، کمک شایانی داشته باشد. نباید گمان کرد که برای هرکاری باید صرفن یک دندان‌پزشک گمارده شود. به عنوان مثال مسوولیت روابط بین الملل کاری نیست که الزامن از عهده یک دندان‌پزشک برآید. تخصص دهان و درمان یک ناحیه از بدن، با ارتباط‌گیری با جوامع و اشخاص در سطح جهان و دعوت از صاحب نظران برای مشارکت فکری یا فیزیکی در برنامه‌های علمی و یا صنفی، فاصله دارد. اهمیت دادن به موضوع ارتباطات، یکی از مهم ترین روش‌های بازکردن مسیر تبادل اندیشه و سرمایه با دیگران است که برخی برای این کار آموزش دیده و ساخته شده اند و حیف است که با غفلت از آن و سپردن کار به افرادی که صرفن «علاقمند» هستند، یا ما به انها ارادت داریم، همایش‌ها را از این مهم بی‌بهره کنیم.
موضوع دیگر در این مقوله، که معمولن بسیار ساده انگاشته می‌شود، اهمیت تشریفات است. پذیرش شرکت کنندگان، پذیرایی‌های مختلف طی برنامه، پیشواز و بدرقه مهمانان –به‌خصوص خارجی-، تهیه و به کارگیری تراکت‌های تبلیغاتی و خیرمقدم‌گویی و امثال این امور را نمی‌توان به چند شخص کم‌تجربه یا کارمند عادی سپرد. این کارها از جمله مواردی است که باید به افراد آموزش دیده و مجرب داده شده و مدیریت همایش، نظارت دقیق بر آن‌ها داشته و امکانات لازم را در اختیارشان قرار دهد.

وسعت نظر
مدیریت و به ویژه رهبری امور، نیازمند افرادی است که نظری وسیع و طبعی بزرگ داشته باشند. هرچند رشته دندان‌پزشکی موجب دقت و ریزبین بودنِ متخصصین می‌شود که با این خصوصیت ضروریِ مدیریت مغایر است، اما هرکس با توجه به اهمیت این نکته اساسی، می‌تواند رفتار خود را تحت مراقبت داشته و در حوزه‌ای که مسوولیتی پذیرفته، بزرگ منشانه باعث پیشبرد وسیع و درازمدت کار شود. طبیعی است که اعضای هرتیم، از مدیر یا رهبر خود انتظار دارند که با موضوعات مختلف، اعم از تقسیم کار، برخورد با خطاها، پرداخت‌های مالی، توزیع امکانات و امثال آن، بزرگ منشانه رفتار کند. این بزرگ‌منشی نمی‌تواند صرفن شامل گروه ویژه ای باشد و زمانی پذیرفته است که بدون تنگ چشمی و بی‌طرفانه اعمال گردد. همچنین در به خدمت گرفتن امکانات و اشخاص حقیقی و حقوقی، مدیران شایسته به گونه متداول، نه تنها به انجام بهینه کار خود می‌اندیشند، بلکه سرمایه ای را که صرف می‌کنند زمینه ای برای به حرکت انداختن سایر چرخ‌ها یا سرعت بخشیدن به حرکت‌های دیگر قرار می‌دهند. خساست و بُخل در صرف سرمایه‌ها، شاید به ظاهر موجبات صرف هزینه کمتر را فراهم کند، اما عوارض نامطلوب آن دامن‌گیر برنامه‌ی جاری شده و برکتی برای هیچ کس دیگر نیز نخواهد داشت. برخی هزینه‌های مادی یا معنوی به ظاهر ریخت و پاش تلقی می‌شوند اما در واقع باید آن‌را به عنوان بذرپاشی در زمین‌های مساعد دانست که در آینده به بهره وری می رسند. اما گاه با تاسف، ریخت و پاش‌هایی به ظاهر سخاوتمندانه دیده می‌شود که انگیزه ای جز خودنمایی و یا ظاهر سازی‌های بی فایده  نداشته و نتیجه اش نیز صرفن به جیب برخی کاسب‌کارها می‌رود، بدون این که برای آینده‌ی حرفه و صاحبان همایش سودی داشته باشد.

اولویت بندی
از آن جا که سرمایه، وقت، پول، نیرو و اختیارات، محدودیت دارد، در برگزاری کنگره‌ها باید با دقت به اولویت بندی پرداخت. پیروی از عادات و روش‌های معمول و یا پرداختن به روش‌های پوپولیستی و عامه‌پسند، نمی‌تواند بهترین کار باشد. از جمله مواردی که در برگزاری کنگره‌های بزرگ دندان‌پزشکی به طور جدی مورد توجه نگارنده است، ضرورت بازنگری در سرفصل‌ها و موضوعات کنگره‌هاست. به عنوان یک عادت، پنل‌های مختلف همایش‌ها بر اساس دپارتمان‌های دانشگاهی تخصیص داده می‌شود. در ظاهر، این موضوع بی عیب به نظر می‌رسد اما اگر خوب دقت شود، رسالت همایش‌ها -ولو علمی- با رسالت دانشکده‌های دندان‌پزشکی تفاوت دارد. ماموریت و دغدغه ی دانشگاه‌ها «آموزش» و تا حدودی«پژوهش» است. اما هدف از ایجاد انجمن‌های صنفی رسیدگی به امور مختلف حرفه و حرفه ای‌ها در مقام یک سندیکا است. تکلیف برنامه‌های علمی نیز در واقع به نوعی «تکمیل» و «تداوم» کار دانشکده‌هاست نه انجام کاری موازی و مشابه آن‌ها. برنامه‌های بازآموزی مدون و همایش‌های آموزشی، با برگزاری کنگره‌های عمومی تفاوت دارد. این برنامه‌ها طبعن باید با سرفصل‌های درسی انجام شود. حتی در حاشیه کنگره‌های بزرگ هم شاید بتوان پذیرفت که برخی برنامه‌های بازآموزی با سرفصل‌های دانشگاهی برگزار شود (که با توجه به کثرت مشکلات، بهتر این است که با کار کنگره‌ها تداخل پیدا نکند)، اما نمی‌توان پذیرفت که نام‌گذاری پانل‌های یک کنگره سراسری، همان نام‌هایی را داشته باشد که در دانشکده‌ها بر روی بخش‌ها و واحدها گذاشته می‌شود:
. اندو
. ارتو
. ترمیمی
. جراحی
. آسیب شناسی
...!!
 بر اساس این استدلال، پنل‌های یک کنگره‌ صنفی دندان‌پزشکی به عنوان مثال می‌تواند شامل این موارد باشد:
. اقتصاد دندان‌پزشکی (تعرفه، مالیات، بیمه، بودجه بندی،...)
. مدیریت مطب دندان‌پزشکی
. ملک و مالکیت مطب
. کامپیوتر و وب در دندان‌پزشکی
. نرم افزارهای مطب داری
. همکاران دندان‌پزشک (بهداشتکار دهان، تکنیسین پروتز، ...)
. کسب و کار دندان‌پزشکی
. کالاهای دندان‌پزشکی (تجهیزات، لوازم، مواد)
. نگهداری تجهیزات (مهندسی دندان‌پزشکی)
. تولیدمحصولات دندان پزشکی
. واردات دندان پزشکی
. توزیع محصولات دندان‌پزشکی
. بهداشت دهان
. مواد دندانی
. نظارت بر درمان دندان‌پزشکی
. بیمه و دندان‌پزشکی
. قانون و حقوق دندان‌پزشکی
. تاریخ دندان‌پزشکی
. فرهنگ، هنر و ادبیات دندان‌پزشکی
.سازمان‌های مرتبط با دندان‌پزشکی (وزارت بهداشت، نظام پزشکی، انجمن‌ها،...)
. دارو و دندان‌پزشکی
. نوآوری، اختراع و اکتشافات دندان‌پزشکی
. خبر و اطلاع رسانی دندان‌پزشکی
. خطرات، بیماری‌ها، هشدارهای دندان‌پزشکی
...
و برای یک همایش علمی به عنوان مثال می‌توان عناوین زیر را تصور کرد:
. بازآموزی در دندان‌پزشکی
. قوانین آموزشی
. آموزش
. دانشکده‌ها و دانشگاهیان
. علوم مرتبط با دندان‌پزشکی (پزشکی، روان شناسی، جامعه و مردم شناسی تکنو لوزی مدرن و فرا مدرن...)
. ...

بی طرفی، عدالت و شایسته مداری
مدیریت شایسته اقتضا می‌کند که بدون توجه به مصالح کوچک گروهی و شخصی و فارغ از تعهدات و دوستی‌ها، در تعیین مدیران پایین دست، پذیرش مقالات، استخدام کارکنان، پذیرایی از مهمانان، توزیع امکانات و خلاصه تخصیص هرگونه امتیازی که در اختیار مدیریت است، به تساوی یا عادلانه، با روش درست، شایستگانِ آن شناسایی شده و بر حسب شایستگی و براساس ضوابط -نه روابط- تقسیم صورت گیرد.

آرامش
در کشورهای پیشرفته، به طرز عجیب و باورنکردنی، در برنامه‌ریزی‌ها و خصوصن در تدوین و تصویب قوانین و مقررات، «ایجاد و حفظ آرامش» انسان‌ها هدف و محور قرار می گیرد. توجه به این نکته و شرح و بسط آن مجال دیگری می طلبد که عمدتن خارج از حیطه تخصصی نگارنده و این بحث است. تاکید بر این موضوع در این‌جا اهمیت دارد که مهم‌ترین و جدی‌ترین موضوعی که بایسته است در هرنوع برنامه‌ریزی و به کارگیری نیرو و امکانات در نظر باشد، ضرورت ایجاد و حفظ آرامشِ هم مجریان و هم شرکت‌کنندگان است. اگر مدیران و مجریان، آرامش کافی نداشته باشند، با عدم تمرکز به تصمیم‌گیری می پردازند و با تعجیل بی‌جا، زمینه های خطاکاری بیشتر خواهد بود. همچنین اگر شرایط یک همایش از همه جهت، موجبات آرامش شرکت‌کنندگان را فراهم نکند، دندان پزشکانی که از سختی های فراوان کار و زندگی، به اندازه کافی در فشار هستند، نمی‌توانند بهره کافی از برنامه‌ها ببرند و عملن اهداف برگزارکنندگان امکان بروز و اجرا پیدا نمی‌کند.

نگارنده با احترام به همه دست اندرکاران انجمن ها و همایش‌های مختلف دندان‌پزشکی، که با همت و تلاش خود مشعل حرفه دندان‌پزشکی را به هر صورت، روشن و زنده نگه داشته‌اند، امید وافر دارد که نظرات، پیشنهادات و انتقادات مطرح شده در این مقاله موجبات کدورتی را فراهم نکند. این عزیزان بیش از هرکس دیگر توجه دارند که نظرات صادقانه‌ای که با صراحت بیان شوند، نمی‌تواند جز خیرخواهی و دوستی، خاستگاه و هدفی داشته باشد. امید آن که هر روز شاهد رشد هرچه بیشتر مدیریت‌ها بوده و در سایه حضور مدیران شایسته و با تدبیر، پیشرفت روزافزون حرفه و تعالی فرهنگ دندان‌پزشکی کشور تحقق یابد.


Tags: کنگره دندان پزشکی, همایش دندان پزشکی, مدیریت مطب, مدیریت و برنامه ریزی, حقوق دندان پزشکی, تاریخ دندان پزشکی
تعداد نمایش ها: 19425
مطالب مرتبط: 
تعدد همایش های دندان‌پزشکی؛ نعمت یا آفت
آشنایی با انواع همایش های حرفه ای
فرهنگ، مدیریت و ارتباطات نوین در دندان پزشکی

بازگشت به فهرست


 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر
 

مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،...
آموزش، کاریابی، رایانه، وب،...
ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،...
پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،...
مذهب، هنر، تاریخ،...