مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،.. |  آموزش، کاریابی، رایانه، وب،..  |  ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،.. |  پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،.. |  مذهب، هنر، تاریخ،... 
فاصله مهره های دندان پزشکان را کسی پر نمی کند

فاصله مهره های دندان پزشکان را کسی پر نمی کند

نويسنده: دكتر حسين حيدر
عضو هيات علمي جراحي فك و صورت دانشگاه تهران

بيشتر دندان پزشكان در طول فعاليت حرفه اي خود دردهاي اسكلتي عضلاني را تجربه مي كنند.اگرچه ممكن است ابتدا يك كمردرد يا گردن درد موقتي چندان مورد توجه قرار نگيرد، اما در صورت ناديده گرفتن دردهاي مكرر، احتمال بروز ناتواني پايدار وجود دارد و در صورتي كه بيماري پيشرفت كند ممكن است حتي مانع فعاليت حرفه اي پزشكان شود. حرفه دندان پزشكي به علت همراه بودن با حركات مداوم و تكراري، فعاليت طولاني و بدون وقفه در وضعيت هايي ثابت، نادرست بودن حالت هاي انجام كار، ضرورت دقت در كار و محدود بودن محيط كار، همواره ممكن است با دردهاي عضلاني اسكلتي همراه باشد. خم كردن سر به جلو در هنگام كار به مدت طولاني براي داشتن ديد بهتر به دندان هاي بيمار، شايع ترين حركت بدن در دندانپزشكان است و انجام اين كار در طول مدت فعاليت موجب مي شود گردن و سينه براي تحمل وزن سر مرتب منقبض شوند و اين كار موجب ضعف ديسك هاي مهره اي شود.پيشگيري از اين ناراحتي ها مستلزم اصلاح نوع ديد دندانپزشك در هنگام كار و استفاده از روش درست براي ديدن دندان بيماران است.
    
    تحقيقات مختلف نشان مي دهد كه حتي با استفاده از تجهيزات ارگونوميك، ۸۱ درصد دندان پزشكان از درد نواحي مختلف بدن، رنج مي برند كه وضعيت هاي نامناسب و كار در شرايطي بي تحرك مهمترين علت اين دردها است. در حرفه دندان پزشكي روزانه بيش از ۵ هزار حركت پيچيده انجام مي شود و با وجود اين كه در تقسيم بندي مشاغل، دندانپزشكي جزو مشاغل سبك محسوب مي شود، اما وضعيت هاي خاص شغلي بروز ناراحتي هاي ستون فقرات را در اين حرفه بيشتر مي كند.
    فعاليت هاي شغلي خطرآفرين چون بلندكردن اجسام، خم شدن، چرخيدن، دراز شدن براي گرفتن اجسام، كاركردن مداوم با اجسام نه چندان سنگين، نگه داشتن بدن در وضعيتي خاص وثابت، يكنواختي و خم شدن طولاني در همه مشاغل اتفاق مي افتد، اما به نظر مي رسد تعداد و دفعات اين حركات در حرفه دندانپزشكي به مراتب بيشتر باشد و همچنين عوامل خطرناك در محل كار مثل فشارهاي غيرقابل قبول، وظايف دستي سريع و مكرر، ارتفاع نامناسب ميزكار، صندلي نامناسب، كار در جاي تنگ، ميدان ديد كم، دقت زياد در محيط كار، در همه مشاغل وجود دارد اما اين مشكلات در حرفه دندان پزشكي تاثيرگذارتر است.
    اگرچه تغييرات ستون فقرات مانند افزايش انحناي كمري و گردني لزوماً موجب درد، ناراحتي و نشانه هايي براي فرد مبتلانمي شود، اما وقتي اين ناهنجاري ها به مرور موجب تغيير شكل شديد و واضح ستون فقرات مي شود، درد و ناراحتي و نشانه هايي براي فرد مبتلاايجاد مي كند، بنابراين دندانپزشكان با آگاهي از نشانه هاي آرتروز مي توانند جلوي تشديد بيماري و اختلالات ستون فقرات خود را بگيرند. در اين زمينه شناخت وضعيت هاي كاري مناسب و وسايل ارگونوميكي براي دندانپزشك اهميت بسياري دارد و در كنار آن توجه به نشانه هاي هشدار دهنده مي تواند كمك زيادي به دندانپزشكان براي پيگيري، توجه، بازنگري و اصلاح شرايط كاري خود كند.
    مسلم است كه بين علائم بيماري آرتروز گردن و نحوه ديد دندانپزشك هنگام كار، همبستگي زيادي وجود داشته و اين موضوع با شايع ترين علامت اختلالات عضلاني رابطه دارد.
    دندانپزشكي كه از آيينه براي دست يافتن به ديد مستقيم استفاده نمي كند، قادر به رعايت ايستگاههاي كار مناسب نخواهد بود، در صورتي مي توان به اين مقوله به صورت مؤثر پرداخت كه دندانپزشكان عادت كنند وضعيت گردن را در موقعيت مناسب و تمركز خود را در ناحيه عمل به كمك آيينه انجام دهند تا در به كارگيري مسائل ارگونوميكي موفق شوند.
    به عقيده بسياري از محققان بهتر است دندانپزشكان تا حد ممكن فاصله خود تا محل كار را حفظ كنند و براي كار در مناطقي از دهان بيمار كه در ميدان ديد مستقيم آنها نيست، به كمك آيينه و با ديد غيرمستقيم كار كنند، چرا كه به نظر مي رسد تكراري ترين وضعيت غلط زماني اتفاق مي افتد كه دندانپزشك به صورت روزمره براي تنظيم نگاه خود به محيط كار، وضعيت هاي غلط به خود مي گيرد.
    در نهايت استفاده از ديد غيرمستقيم، ميدان ديد دندانپزشك را به طرز نامحسوس زياد مي كند و اگر دندانپزشكان از محاسن اين كار مطلع باشند و در اجراي آن بكوشند، حوزه بينايي خود را دوچندان مي كنند. البته فقط اين موضوع در پيشگيري از ابتلاي دندانپزشك به اختلالات اسكلتي عضلاني اهميت ندارد بلكه ضررهاي اقتصادي ناشي از افت كمي و كيفي كار در بروز اختلالات اسكلتي عضلاني نه فقط موجب كاهش عمر كاري و بازنشستگي زودرس دندانپزشك مي شود، حتي در ايام فعاليت نيز موجب كاهش شديد بازده كاري شده و در نتيجه فرد مبتلابه علت درد و ناراحتي ستون فقرات سرعت و دقت لازم را نخواهد داشت. همچنين نبود درمان قطعي براي بسياري از اختلالات اسكلتي عضلاني و روي آوردن افراد به درمان هاي علامتي و مصرف دارو در مدتي طولاني، علاوه بر ايجاد عوارض خطرناك به خصوص روي كليه، موجب تحميل هزينه هاي روزافزون نيز مي شود.تحقيقات نشان مي دهد ۴۴ درصد دندانپزشكان كشور از درد مداوم حتي در حين استراحت رنج مي برند و ۲۲ درصد دندانپزشكان دردهايي دارند كه هنگام خواب مزاحم آنها است و ۳۶ درصد دندانپزشكان اعلام كرده اند كه اين دردها موجب شده است در طول روز بيمار كمتري را پذيرش كنند و ۳۲ درصد عنوان كرده اند درد گردن دارند.
    رعايت استراتژي هاي ارگونوميكي از سوي دندانپزشكان، قرار گرفتن در وضعيتي مناسب و حفظ آن در طول كار، تنظيم وضعيت بيمار و برقراري ارتباط مناسب به نحوي كه دسترسي و ديدي خوب براي انجام كار وجود داشته باشد، رعايت اصول ارگونوميكي نحوه استفاده از ابزار دندانپزشكي، استفاده از تجهيزات مناسب از نظر ارگونوميكي از جمله مهم ترين عواملي هستند كه به دندانپزشكان براي انجام كاري مناسب در وضعيتي متعادل و سالم كمك مي كنند. براي اين كه دندانپزشكي بتواند به راحتي كار خود را انجام دهد، اولين مسئله نشستن در وضعيتي صحيح است، پس از آن بايد در حفظ اين موقعيت تلاش شود براي حفظ وضعيت نشستن، دندانپزشك بايد تا حد امكان به بيمار نزديك شود و سر بيمار در نقطه اي كه دندانپزشك ترجيح مي دهد در آن كار كند، قرار گيرد همچنين تنظيم زاويه فك بالاي بيمار از مهمترين عواملي است كه دندانپزشك بايد به آن توجه كند، تنظيم نكردن صحيح اين زاويه موجب خم شدن تنه دندانپزشك به جلو مي شود.
    همچنين قرار گرفتن وسايل دندان پزشكي در محلي صحيح در پيشگيري از بروز مشكلات براي دندانپزشك بايد در محل ثابت و تا حد ممكن به دهان بيمار نزديك باشند در صورتي كه نياز به چرخش به سمت وسايل وجود دارد بايد چرخش بدن دندانپزشك به صورت كامل انجام شود. به علاوه صندلي دندانپزشك نيز بايد ارتفاع قابل تنظيم هيدروليك داشته باشد، نشيمنگاه آن با Tilt ۱۰ تا ۱۵ به سمت جلو و پشتي آن قابل تنظيم از نظر ارتفاع و زاويه به سمت جلو و عقب باشد و تكيه گاه بازو براي كاهش فشار بر عضلات گردن و شانه داشته باشد.در نهايت نحوه كنترل وسايل دستي دندانپزشك، روشنايي و ديد كافي و مناسب، ديد غيرمستقيم به وسيله آيينه، استفاده از لنز بزرگ نمايي و اهميت دادن به ورزش و استراحت هاي دوره اي ازجمله عواملي هستند كه در پيشگيري از ابتلاي دندانپزشكان به اختلالات عضلاني نقش مؤثري خواهند دا شت.


Tags: دکتر حسین حیدر, ارگونومی
تعداد نمایش ها: 7216
کاربر مرتبط: 
حسین حیدر | Heydar

بازگشت به فهرست


گفتاورد نام
میهمان, 19/03/2012 12:18:47 am
از سایت محترم ایردن انتظار نداشتم که مقاله ...

دوست خوب!
ازنمایش پیام شما معذوریم و مطمئنا خودتان نیز چنین توقعی ندارید. جنابعالی که اطلاعات کاملی نسبت به برخی مسائل مهم دارید، خوب است با نام مشخصی پیام بگذارید و یا لااقل محرمانه پیام خود را برای ایردن ایمیل کنید تا اعتبار کلام شما خدشه دار نشود و جایی برای توجه و تاثیر داشته باشد.

بااحترام
 
مطلب خود را بنویسید*
:) ;) :D 8) :( :| :\ :cry: :evil: :o :oops: :{} :?: :!: :idea:
محافطت در مقابل اسپم (کپچا)
بارگذاری تصویر
 

مدیریت، سیاست، حقوق، معماری، اقتصاد، بیمه،...
آموزش، کاریابی، رایانه، وب،...
ورزش، تغذیه، بهداشت حرفه،...
پزشکی، اورژانس، دارو، روان،،...
مذهب، هنر، تاریخ،...